Blijven genieten

Het doet me meer dan ik wil toegeven, eergisteren het bericht dat ze is overleden.
Misschien omdat ik me met haar verbonden voelde. Omdat haar blogs mij zo aanspraken. Komt het omdat we van dezelfde leeftijd waren? Komt het omdat er een naast familielid weer zo ziek is en er eigenlijk maar weinig hoop is en ik daardoor nog gevoeliger ben dan anders? Ik weet het niet.
Wat ik wel weet is dat we moeten blijven genieten van wat we hebben. Van elke mooie gebeurtenis, van elke mooie dag, van elke mooie bloem,, vogel, lucht, van alles.
Zij deed dat ook, ook al had ze bijna geen geld en was haar gezondheid niet goed.

Gisteren toen ik opstond en de zon zag en me opnieuw realiseerde dat elke dag er een is waar we een mooie dag van mogen maken, had ik zin in de dag die voor me lag.
Na mijn ontbijt kleedde ik me voor een looprondje en liep door het bos en langs de polderweg mijn kilometers hard. blik op de verte heerlijk!
Thuis een kop koffie in de tuin en daarna met twee kinderen en vriendje een speelbos in.

(deze foto komt van de site van het belevenissenbos)

We hebben daar enkele uren gespeeld, over watertjes aan touwen gehangen geklauterd en genoten. Een ijsje, (de kinderen en hubbie dan) gegeten en weer opgeladen terug gereden.
Thuis aan de thee en hubbie heeft deeg gemaakt voor pizza.
Na de thee hebben hubbie nog een fietstocht gemaakt om de tulpenbollen te bewonderen.

Tot onze grote verbazing waren er in het kanaal brasems aan het paaien. wat een grote vissen zijn dat zeg! En wat mooi om ze zo te zien 'stoeien'.
Eenmaal thuis was het deeg gerezen en konden we toen alle pizza's belegd en gebakken waren aan tafel.En omdat het een speciale dag was aten we aan de kleine tafel met een film op de tv.

Het was een heerlijke dag!

Op naar de volgende stralende dag waar we weer gaan genieten.