Zaterdag verhuisde ze. Van een kast van een vrijstaand huis naar een klein rijtjeshuis.Van 7 kamers naar twee, met een zolder. Eerst een super luxe koffieautomaat nu een klein dingetje voor twee kopjes. Van een ruime tuin rond het huis met een grote garage, naar een klein plaatsje achter het huis. Van een huis met een echtgenoot naar alleen. Van een groot inkomen naar een bescheiden inkomen.
En ik hielp haar gisteren met schoonmaken. Ik zag de sprankel in haar ogen weer. Hoorde haar schaterende lach, hoorde haar zingen. Ik zag haar weer zoals ze was vroeger. Eindelijk! Ik heb mijn zusje weer terug. Ze kan weer zichzelf zijn.
Ik kan weer gewoon bellen zonder op mijn hoede te zijn of er iemand meeluistert.ik kan weer gewoon langs komen. Onze kinderen kunnen weer mee naar haar toe.we kunnen weer gewoon samen kerst,oud en nieuw en andere feesten vieren. Heerlijk!
Met Moederdag kwam ze al langs bij ons moedertje toen wij er ook waren met het hele gezin en ze zuchtte; wat heb ik dit gemist! En dat hebben wij ook alle jaren gemist, haar aanwezigheid. Maar ze is er weer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten