Stomme schouder😔

Na meer dan een jaar sukkelen,  veel pijn hebben, ziekenhuisbezoeken, injectie, dryneedling, verschillende fysiobehandelingen ect, blijkt dat er nu niets aan gedaan kan worden. Van een chronische slijmbeurs ontsteking is het naar een gewrichtskapsel ontsteking en een frozen shoulder gegaan. Fase 2 verstijving is ingegaan maar de ontsteking is nog steeds niet over. Mobilisering is op dit moment weer van de baan, omdat het alleen maar erger kan worden. Eerst moet de pijn weggaan voor ze verder kunnen behandelen. Hij schat ongeveer in december.... Pffff... Ben er zo klaar mee. Gelukkig zit er nog wel beweging in, pas ik me aan aan en doe ik wat ik nog wel kan. Gelukkig  kan ik heel veel met links nu, maar wat zou ik graag een keertje doorslapen. Een dagje zonder pijn zou zo welkom zijn. 🙄

Ananas omslagdoek

Wat een leuk project was dit. 

En wat een plezier heb ik gehad om hem te haken

Zaterdag geef ik hem aan mijn zusje. 

Zo benieuwd hoe zij hem vindt. 

Ik vond het zo leuk om te doen dat ik hem voor me  zelf ook wil. 

Wolken

Gisterenavond:
Als ik oudste naar huis rijd, zie ik rechts de meest mooie wolken ooit.
Oranjegoud omrand en de zonnestralen piepen er langs. Links een gigantisch zwarte dreigende wolk met er boven op een roze wolk die lijkt op een hoedje. Het is zo ontzettend mooi dat ik er ontroerd van raak en het liefst veel  foto's wil maken om dit moment vast te houden. Ik vraag oudste een foto te maken.
Nee, is het antwoord, ik maak geen foto's van wolken. Dat is toch gewoon lucht. Het is niets, het gaat zo regenen, niets aan.
Ik denk aan vroeger toen ik met mijn moeder languit in het gras lag en naar de wolken keek. Elke wolk was anders en je zag er de mooiste figuren in. We hadden er lol in, mijn moeder en ik. Een moment samen onze fantasie laten werken en lol hebben.
Stil rijd ik oudste naar huis, ik geniet van de lucht die elke minuut anders is. Ik wijs af en toe  als ik een spectaculaire wolk zie en vraag hem dan of hij ook een draak ziet met roze vleugels in die wolk en een slapende man in de andere wolk. Hmmmm, is vaak het antwoord, ja hoor, mooi, gaap, gaap. Dan wordt de lucht inktzwarte en rijden we door een wolkbreuk. Zie je wel, regen mam!!! Thuis zet ik hem af: Tot woensdag mam, tot woensdag jongen.
Ik rijd naar huis, links de goudomrande wolken en rechts de inktzwarte wolken met roze wolkjes er bij. Ik geniet. Als ik als bijrijder in de auto had gezeten had ik wel tientallen foto's gemaakt. Nu bewaar ik de beelden in mijn hoofd. Zo mooi!!!
En strakjes als mijn moedertje komt zal ik haar vertellen van de wolken, zal ik herinneringen ophalen van het wolken kijken van vroeger. Zal ik blij zijn dat er nog iemand is die hier van zo kan genieten. En dan hoop ik dat als ik haar naar huis breng, ik weer zulke mooie wolken mag zien.

Kind met rugzak(je )

Daar gaat hij, op naar het MBO met een nieuwe  grote rugzak met daarin een nieuwe laptop.Een grote  stap voor onze jongste jongen en weer een lesje loslaten voor mij. En ik, emomoeder, sta met mijn ogen vol tranen terwijl hij weg fietst.
17 jaar geleden, zwanger van mijn cadeautjeskind, wist ik nog niet dat ik het zo moeilijk zou hebben met deze stap van hem.
Mijn jongste werd geboren na een zwangerschap van 42 weken.
Wat waren we blij en gelukkig met deze toegift. Na 3 weken werd hij met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Kraamvisite die wat verkouden was had hem besmet met het RS virus. Mijn kleine mannetje kon bijna niet meer ademen en kwam aan de zuurstof te liggen. Gelukkig knapte hij weer wat op, maar kreeg steeds ontstekingen aan oren en ogen. 10 maanden later en een aantal antibioticakuren verder werd hij weer met spoed opgenomen, nu met een hersenvliesprikkeling door een oorontsteking . Ook deze keer  kwam hij weer aan een antibiotica infuus, wat een spannende tijd was dat weer. Maar ook hier kwam hij weer goed doorheen. Met 14 maanden werd hij geopereerd om zijn amandelen te verwijderen en buisjes in de oren te plaatsen.  De antibioticakuren waren hierna niet meer nodig.
Jongste  was een mannetje dat ook weer heel anders was dan andere kinderen en met 4 jaar werd de kinderpsychiater ingeschakeld. Na een aantal bezoekjes zeiden ze dat we de diagnose w.s. zelf ook wel konden stellen. Tuurlijk, dat konden we, drie kinderen met een diagnose autisme hadden we al.. Autisme met ADHD dachten we. We hadden gelijk. Weer een kind met autisme. Het maakte  voor ons geen verschil. Hij paste gewoon bij de rest van het gezin. ❤️Ons mannetje ging naar de basischool (met een behoorlijke rugzak en veel begeleiding) en werd daar regelmatig gepest. Zijn nieuwe fiets werd een paar keer stuk gemaakt, wielen kromgetrapt, banden leeg, bel er af, stokjes in het slot gestoken zodat er geen sleuteltje meer inpaste enz. Bij gym werd hij opgesloten in de wc, lichtknop zat aan de buitenkant en hij is bang in het donker. Met deo en een aansteker( leuke vlammenwerper hé?) , werd hij  banggemaakt. Ook al probeerden de leerkrachten van alles en had hij wel een vriendje in de hogere klas die vaak bij hem in de buurt was, het pesten ging niet over. Op speciaal onderwijs ging het beter. Hij werd niet  meer gepest, maar kreeg wel een depressie vanwege  de  verwerking van de  ervaringen van de basisschool.
En dat was weer een zware tijd. Hij werd mede door ons advies op een meer praktischer niveau geplaatst omdat hij dan meer afleiding had en meer kon doen in plaats van leren en piekeren. Dat ging beter. Hij bloeide op, haalde goed cijfers en ging graag naar school. In de corona tijd stopte dat natuurlijk. Hij heeft niet goed  afscheid kunnen nemen van de schoolperiode daar en zijn klasgenoten. Gelukkig kon hij wel zelf zijn diploma ophalen en zijn leerkrachten nog even spreken.
Afgelopen maandag bleek dat er iets mis is gedaan met de inschrijving op de nieuwe school waardoor hij opeens de volgende dag zonder goede voorbereiding aanwezig moest zijn.
Stress, stress. Maar gelukkig kon ik het in goede banen leiden.
Deze  nieuwe school is een normale school. Hij gaat hier naar toe met een rugzakje. Hopelijk zal de begeleiding hier goed gaan.
En zo fietste hij vanmorgen weg, keek niet op of om, met een grote rugzak op zijn rug, naar de trein. Om naar de grote stad te gaan.
En deze emomoeder zat met een knoop in haar maag te wachten.
Tot de mentor belde....het ging best goed vandaag...
En de knoop werd een beetje kleiner.
Ik vind het spannend, een kwetsbare jongen op een gewone school. Zeker met de ervaringen die hij heeft. Ook op deze school hebben we hem een niveau lager geplaatst dan hij cognitief aan zou kunnen. Hij heeft alle energie nodig  voor andere dingen. Leren kan hij zijn hele leven nog. Nu moet hij eerst leren zich staande te houden in deze maatschappij zonder bescherming van ons dichtbij.  En wij moeten leren vertrouwen te hebben en los te laten. Het zal een leerzaam jaar worden.

Een nieuwe dag

Als ik mijn ogen open doe ben ik blij.
Gelukkig ook deze nacht is weer voorbij. Ze duren lang de nachten. Nu helemaal, nu het in huis nog zo warm is. Ik word elke nacht een paar keer wakker van de pijn, maar nu het zo warm is val ik ook weer slechter in slaap. En zo komt het dat ik elke avond in slaap val op de bank omdat ik slaap te kort kom.
Elke ochtend probeer ik  wat te doen. En met beetjes lukt het wel.
Als ik minder pijn heb doe ik weer wat meer, met veel pijn wat minder.
Toch moet ik accepteren dat het niet allemaal gaat lukken wat ik wil. Maar hé , we eten nog elke dag goed en gezond. Het huis wordt stukje bij beetje gedaan, behalve het zwaardere werk.
De was is bijgewerkt, de boodschappen worden gedaanen de groentes worden van het land gehaald. Mijn moedertje krijgt alle aandacht en wordt  naar de artsen gereden (ja, zijn weer verdachte plekken gevonden, dus de eerste ingrepen zijn al weer gedaan), mijn oudste wordt 2 dagen in de week door mij bezocht of gehaald en gebracht. De jongste 2 worden gebracht en gehaald en begeleid. En de studie gaat stukje bij beetje richting het eind.
En soms, mag ik een dagje begeleiden met de handen op de rug....
Maar er blijft nog veel liggen wat ik wil en daar ben ik snachts mee bezig.... Als ik wakker lig en het donker is terwijl de warmte op mij drukt, dan voelt het alsof ik niets kan wat ik wil, dat er elke avond dingen blijven liggen, dat ik alleen maar slechter word, dat ik dingen niet af kan maken. Ik pieker tot ik weer in slaap val. En als het weer ochtend is ben ik  blij, gelukkig de nacht is  voorbij. Een nieuwe ochtend, een nieuwe dag, nieuwe kansen...

Het meisje met rimpels.

Ik hou van rennen, ik hou van huppelen,
Ik teken en werk  graag met klei.
herlees mijn oude  kinderboeken,
dans blootsvoets door een bloemenwei.

Ik doe een wens als er een ster valt.
Bouw mee aan een groot zandkasteel,
spring omhoog en en voel de spetters
als ik aan zee met golven speel.

Ik voel me jong, maar in de spiegel,
Is het meisje dat ik ben
onzichtbaar, en zie ik vol ontzetting
Een oude vrouw die ik niet ken.

Marie.

Gazpacho

Als je heel lekkere biologische tomaten hebt

En het bloedheet is

Maak je 

Gazpacho 

Ik maakte het met 500 gram biotomaten

In stukken in de blender

3 kleine bio-uien

3 teen knoflook ook bio, toevoegen en blenden. 

3/4 komkommer (ja voor het eerst. Kunnen plukken, bio dus), 

Halve rode paprika, 2 zongedroogde tomaten

75 ml olijfolie, 1/4 rode peper

1/2 theelepel gerookte paprikapoeder

Weer blenden

1 snee witbrood in stukken en blenden. 

Naar smaak zout toevoegen en koud wegzetten

Serveren in een glas met kleine stukjes komkommer er op 

En voor het mooi, bieslook. 

Ook kruimeldeeg ik wat gedroogd witbrood op. 

Heerlijk!!!! 

Zo klaar en ging schoon op. 

De schaal werd uitgeschraapt. 

Er naast aten we pasta salade, van biovolkorenpasta met alle groenten er door die ik vond. Saus van olijfolie, bio yoghurt,bio knoflook, bio honing, zout, peper en paprikapoeder. Verse peterselie en bieslook... jammie. 

Bovenop lekkere fetakaas. 

Heerlijk toch al dat biologische voedsel. 

Standje overleven

Ik ben geen mens van de hitte. Nooit geweest. Door mijn lage bloeddruk kan ik zo plat gaan als het te warm wordt. Dat is regelmatig gebeurd. Ook mijn familie en gezin hebben daar last van. Mijn zusje haar bloeddruk was eergisteren zo laag, onderdruk onder de 40, dat ze de hele dag moest  blijven liggen.
Ook dochterlief was gisteren  de hele dag duizelig en kon niet veel. Het advies is drinken en drinken. Arts zegt ook: goed zout eten.
We aten dus gisteren een lekkere uienbouillon. Hadden in de avond een lekker chipje en het fruitwater, water met munt en komkommer enzo is niet aan te slepen.
Ik loop zelf nu in de ochtend hard (sukkeldrafje😉) een paar keer in de week. 7 uur ben ik dan weg voor een loopje van 5 of 6 km. Met de ateletiekclub ga ik niet meer mee. Bij de boer ben ik ook al vroeg voordat het voormij ondraaglijk wordt. Dit weekend had ik een Slaapdienst je als inval. Daar is het beneden gelukkig koel en aangezien het begeleiden is, werken met je handen op de rug,is het goed te doen. Het slapen ging minder, maar daar heb ik hier ook last van. Dochterlief heeft ook problemen met slapenn en heeft haar matras naar beneden gehaald. Beneden is het iets koeler. Vanmorgen lag zij nog lekker te pitten en zat ik om 7.00 met een bakkie koffie buiten. Heerlijk!!! Daarna stapte ik op de fiets om in de koele onchendlucht met mijn moedertje een stuk te gaan lopen. Met dit weer komt zij anders niet meer buiten. Nu staat alles alweer klaar voor het avondeten. Ik ga zo naar mijn schoondochter die 23 is geworden vandaag. De ventilator neem ik mee. 😝
Ik wens jullie een fijne dag. En houd het koel!!!

Van Biet(en boer) naar Burger.

Gisteren om 2 uur fietsten jongste en ik naar het land van de 'bioboeren' 

Het was weer reuze gezellig daar, wat werken er toch leuke jongeren. We wisselen recepten en leuke ideeën uit. 

We rooiden wat Bieten en haalden prei. 

In de kas plukten we bijzondere tomaten

En we namen courgettes mee. 

De Bieten schilde ik en raspte ik daarna ik de keukenmachine. 

Een ei, 150 gram zelfgemalen havermeel, een ui fijngesneden 2 tenen knoflook, een halve theelepel gemberpoeder en 125 gram zachte geitenkaas gingen er door heen. 

Verder ging er zout, en peper uit de molen doorheen. 

Burgertjes maken en even in de vriezer leggen totdat ze weer stevig zijn. Bij mij was dat ongeveer 20 minuten

Ondertussen sneden we de tomaten. De orange zijn super lekker. De geelgroene soort gewoon mooi, maar smaken naar de gewone rode tomaat. 

Rucola wassen en komkommer snijden. 

Knoflooksaus maken. 

Burgers bakken, ik heb gelukkig een heel grote pan. 

5 minuten elke kant en oppassen voor aanbranden, dat gaat snel. Dus op een heel matig vuurtje in de olijfolie bakken. 

Uien bakken natuurlijk. 

Wat is een burger zonder ui😉

En dan smullen!!!! 

Jongste nam even een klein hapje van de kale burger, want ja.... Bieten 😒... 

Maar ik kreeg een grijns van oor tot oor. 

Die zijn LEKKER😍. 

Na afloop van de maaltijd was ieder het er over eens. 

Dit doen we vaker. 

En het is ook nog eens super gezond. 

Tafel Bloemstukje voor een verjaardagsfeestje.

Mijn moedertje was jarig en vierde haar verjaardag in onze tuin. 

Vooraf plukte ik wat bloemen en maakte er een tafelbloemstukje van. 

Een wit tafelkleed over onze verweerde tuintafel

Een stukje loper van jaren terug van de kwantum

Gratis servetjes van een kledingwinkel waar mijn moedertje haar kleding koopt. 

Maakte een leuk geheel. 

Ik maakte een verse vruchtenbowl

We kochten vlaaien en bestelden salades bij de traiteur. 

Dat wilde mijn moedertje graag. 

Ze vond het een super fijne verjaardag. 

Al haar kinderen om zich heen en, op een na die zat in het buitenland, alle kleinkinderen. 

Wat wil je nog meer als je 88 jaar mag worden.