uit handen geven

Vervelend! Ik heb het gevoel dat alles buiten me om gaat. Het huishouden draait, maar ik deel  er niet aan mee, het leventje op school, ik krijg er weinig van mee.
Spreek al in geen tijden gezellig met de moeders op het schoolplein. Ben al in geen weken een winkel ingeweest, behalve de drogist om samen met mijn man  de nodige middelen te halen.
De hondenbaasjes uit de buurt spreek ik niet. Mijn laatste uitje was een bezoekje aan het ziekenhuis. En toch mag ik niet klagen ,belangstelling genoeg. Kaartjes telefoontjes en bezoekjes. Maar toch....ik ben altijd iemand geweest die alles zelf doet. Nu doet iemand anders al MIJN dingen. Ik moet dingen uit handen geven, een leer proces voor mij. Het gaat me niet goed af. Ik zal blij zijn als ik straks alles weer ZELLUF kan doen.
Begin deze week weer een ziekenhuisbezoekje gedaan. Gelukkig gaan er dingen beter zien ze in mijn bloed. Mijn lijf zegt echter iets anders , dat was duidelijk op de echo. Dus twee soorten medicatie er bij. Gelukkig merk ik nu dat het wel gaat helpen.
Dat is prettig! Goed gaat het nog zeker niet. Maar het gaat al wel iets beter.
Zolang er maar een stijgende lijn in zit , dan komen we er wel. Ik hoef pas volgende week donderdag weer naar het ziekenhuis.
Maar wat kijk ik uit dat ik met met mijn eigen portomonaie de winkel in loop en koop wat ik wil hebben. Mijn eigen brood weer kan bakken......ik kan niet wachten!

rustig aan dan breekt het lijntje niet

Dinsdag weer naar het ziekenhuisgeweest en een echo gekregen. Ook zijn er enkele kweekjes afgenomen. Dit naar aanleiding van mijn klachten. Het onderzoek viel verder niet mee.omdat alles  nog niet geheeld was ging het weer bloeden en deed het veel pijn. Gelukkig was mijn hb weer hoger. De arts nam alle tijd en ik ben erg tevreden over haar. Ze vertelde ook dat wat ik heb gehad eigenlijk nooit voorkomt.
Dat zal je net zien.......bij mij dus wel..... maar goed, ik zzl rustig aan moeten blijven doen een tijdje. Niets voor mij!

aan de studie

Een tijd geleden werd ik onrustig, heel onrustig. Weinig oproepwerk, veel tijd en toch benutte ik de tijd die ik had niet goed. Ik ging dingen uitstellen, zat te veel achter de computer en begon me wat nutteloos te voelen. Niets voor mij! Meeastal ben ik opgewekt van aard en benut alle tijd die ik heb. Kom ik eigenlijk tijd te kort.
Maar ik werd ongedurig, is dit wat ik wil, wachten tot dat ik een paar uurtjes kan werken? Toen ik wist dat ik onder het mes moest en rustig aan moest gaan doen rijpte er een plannetje om in die periode een studie te gaan doen. Aldus geschiedde...
Ik gaf me op voor een module van de hbo toegepaste  psychologie, coaching.
Een dag voordat ik het ziekenhuis in ging ariveerde het.  En een paar dagen geleden ben  ik begonnen. Heel veel uitzoekwerk hoe het allemaal werkt op de computer, maar dat is nu gelukt. Vandaag contact met de mentor over wat inhoudelijke dingen.
En ik ben aan de studie! Wel lekker zo. De uurtjes tussendoor kan ik wat doen .
Ik  ben benieuwd ,het is interessant. Leuk! Niet zo goed voor het budget, alhoewel....ik heb het in een keer betaald.dan kreeg je korting en volgend jaar mag ik het van de belasting aftrekken. Maar het fijnste is dat ik weer wat te doen heb. Half liggend en half zittend kan je ook gewoon studeren. Tegen de tijd dat ik de praktijk dagen kan doen ben ik vast weer bersteld.

niet makkelijk!

Anderhalve week geleden ging ik zelf onder het mes. Ik kreeg een buikoperatie. Als gevolg van mijn zwangerschappen had ik een flinke verzakking en dat zou nu eindelijk eens goed gemaakt worden. Verder waren er nog wat meer "dingetjes" en die zouden gelijk mee worden genomen. Ik wedd met ruggeprik geholpen en al tijdens de operatie gaf ik pijn aan.
ik kreeg iets om rustig te worden maar bleef wel goed wakker.
Na de operatie kreeg ik erge pijn en kreeg ik pijnstillers via injecties. Het was voor mijn kinderen niet fijn om te komen en men verzocht ook om ze niet te laten komen omdat ik zo een pijn had. Tussendoor viel de pijn wel mee maar  moest ik weer vreselijk overgeven.
snachts kreeg ik zo een pijn dat ik door mijn bed kroop tot ze weer een shot er in deden. Na twee dagen mochten mijn zaal genoten weg maar ik moest blijven, kotsend .
savonds ging het zo slecht dat ze er weer een dokter bij hebben gehaald en even bloedgeprikt. Ik bleek nog maar een hb van 4,5 te hebben.toen ging het snel echo ct scan cardioloog et bij. Ik bleek een inwendige bloeding te hebben gehad. Moest gelijk aan het bloed antibiotica ect.....hup weer aan alle draadjes en slangetjes.
de volgende dag ging het gelukkig al wat beter en kon ik eindelijk eten.
een dag later werd ik ontslagen. Thuis verder herstellen. Niet makkelijk! Ik moet elk half uur naar de wc omdat er een enorme druk op mijn achterste zit. Er zit een bloeding met inhoud van een liter bovenop te drukken.
ik mag niets tillen dat zwaarder is dan 500 gr.......dat houd in dat ik niet eens mijn eigen drinken kan inschenken. Ik vind het zwaar heel zwaar, maar als ik denk wat mijn schoonzusje moet doorstaan..... ik hoop er over een week of 7 af te zijn, zij zal een zware en lange lijdensweg hebben.......

soms........

Weet ik het niet meer.......
in een paar uur tijd hoorde ik dat een moeder vlak bij ons 36 jaar , is overleden aan kanker. Haar twee kinderen heb ik in kijn klasje gehad en ik ken haar goed.
kreeg ik bericht dat mijn schoonzusje van 43 een vorm van botkanker heeft die heel agessief is... soms is het allemaal zo oneerlijk!