Mutsenweer

 Binnenkort( nou ja, begin januari)  is jongste jarig. Hij wordt 20. Toen ik vroeg of hij al  wensen had voor zijn verjaardag zei hij: een lekkere warme muts. De vorige heeft hij ooit in de haast in de bus laten liggen. Nou vind ik een muts niet echt een leuk cadeau om te geven. Maar hij heeft echt behoefte aan een goede muts. Aangezien het erg koud zou worden deze dagen en hij al even na 7 uur op de fiets zit besloot ik nu alvast naar een muts te kijken. In geen enkele winkel zag ik welke hij bedoelde. Het moest een fleacemuts zijn, gevoerd met teddy stof en met oorflappen.

Op internet zag ik wel een aantal maar die kwamen bijna allemaal van een webwinkel uit  China En als ik iets niet wil is op die manier kopen.. 

Ik zag opeens tijdens mijn zoektocht een patroon van de muts die jongste bedoelde. Snel keek ik of ik zelf stof in huis had en vond op zolder een mooie dikke fleacestof en een rest teddystof in bijpassende kleur.

Het patroon kon ik via mail krijgen en binnen een paar uurtjes had ik een muts in elkaar gezet. Ik liep naar jongste met de muts en liet hem zien. Waar heb je die zo snel vandaan vroeg hij. Toen ik vertelde dat ik die had gemaakt moest hij lachen, grapje zeker?  Hij heeft hem nu al een paar dagen op en gisteren toen ik beneden kwam zat hij om kwart over 6 met de muts op te ontbijten.(ha ha) tja het is in de ochtend hier 13 graden.in huis. Toen oudste de muts zag wilde hij die ook wel en zo heeft hij gisteren na dat hij zijn project proefwinterjas hier  heeft afgemaakt ook nog die muts gemaakt. Oudste zette ik dus gisterenavond op de trein met een nieuwe muts op. Toch nog maar eerst een foto gemaakt van de twee met dezelfde mutsen op. Zag er heel grappig uit.

Reünie

 Omdat we elkaar eigenlijk alleen op begrafenissen zagen besloten wij, 6 nichtjes tussen de 58 en 71,  elkaar eens gewoon te ontmoeten. 4 keer hebben we dat nu gedaan. En wat is dat gezellig zo samen. Vandaag kwamen ze bij mij. En aangezien ik al meer dan een week loop met vreselijke rugpijn en weinig in huis kon doen hebben Hubbie en ik samen het huis door gewerkt. Ik alles op ooghoogte en hij al het bukwerk en het stofzuigen. Ik deed het bakwerk en we deden samen de boodschappen. Heerlijk om zo hulp te hebben.

Vandaag hebben we weer heerlijk bij gekletst , want wat is er weer veel gebeurd in onze levens  de afgelopen tijd. Ik heb mijn moedertje er ook bij gevraagd want zij is tante van deze nichtjes. En wat genoot zij er van. We hebben heerlijk gelachten, prima gegeten en gesnoept en voor we het wisten was de dag alweer om en gingen alle nichtjes weer op huis aan. Maar niet voordat we weer een leuke foto hadden gemaakt van ons allemaal samen. We hebben gelijk weer een afspraak gemaakt voor de volgende reünie over een jaar en hopen bij leven en welzijn elkaar dan weer te zien.

ik kon het niet laten. (kringloopgeluk)

Ik had een pot nodig voor een plantje en ging daarvoor natuurlijk naar de kringloop.

Ik slaagde en kocht een leuke vierkante overpot voor 50 cent. 

Terwijl ik nog even verder keek viel mijn oog op dit leuke theepotje.

Mijn oma had er vroeger net zo een. Ook het koffiepotje had ze hiervan en die heb ik toen gekregen.

Jammer genoeg liet ik bij een verhuizing ooit het filter in gruzelementen vallen.

Ik kon het niet laten deze mee te nemen. Hij kostte maar 1,50.

En is nog helemaal compleet en gaaf.

Had ik hem nodig? nee....

Maar hij past zo mooi in mijn kast met allemaal oude spulletjes.

Pure nostalgie!

 

Een druppel op een gloeiende plaat

 Het is allemaal zo'n gedoe. dat minderen met plastic, recyclen  het biologisch eten en al die andere kleine dingen die we voor de natuur doen  Marie, hoorde ik zuchtend naast me. Ik zie geen resultaat en voel me alleen staan. Waar doe ik het voor? Ik zie het vaak niet meer zitten en ben bang dat de wereld al ten onder gaat. Waarom zou ik al die dingen nog doen als het hopeloos lijkt. Het is als een druppel op een gloeiende plaat. Waarom maak ik het mezelf niet gemakkelijker? 

Ik denk dan altijd aan druipsteengrotten antwoorde ik. Ben je er al eens geweest? Een bevestigd antwoord klinkt naast me. Ze zijn zo mooi en bijzonder.      En je weet hoe deze er zijn gekomen! Door druppeltjes water, die langzaam door het kalkrijke gesteente doorsijpelen. Ze zetten elke keer een minieme hoeveelheid kalk af en vormen hierdoor deze mooie vormen. Je denkt dat een druppel niet veel uitmaakt, maar elke druppel is er een en vele druppels en  heel veel tijd maken deze grotten zo bijzonder.

Ik weet niet of ik ooit resultaat zal zien van die paar druppels die ik laat doorsijpelen. Dat hoeft ook niet. Ze zullen vast wel wat resultaat hebben. En ik ben ook niet zo strikt in alles. vb; Ik pak ook de auto, maar alles wat redelijkerwijs op de fiets kan doe ik ook met de fiets, zelfs met enorme regenbuien. Ik plan mijn was zodat ik die niet in de droger hoef te doen. Maar als er niets meer schoon is zal ik deze heus wel gebruiken, Ik koop zo veel mogelijk biologisch, maar als mijn portemonnee het niet toe laat, koop ik toch niet biologisch. Allemaal keuzes die je kan maken. Ik hoop gewoon dat er voldoende druppeltjes worden geproduceerd zodat de generaties die na ons komen het resultaat wel mogen zien.

zo min mogelijk uitgeven, hergebruik van een vest en kringlopen.

 Ja, toen kwam er een heel fikse rekening van de zorgverzekering. Blijkbaar is het bevolkingsonderzoek borstkanker gratis maar de route na de foto niet. W.s komt het omdat de huisarts mij doorstuurde na de verdachte punctie. .Lang verhaal kort....Mijn eigen risico heb ik  nu betaald en nog wat meer omdat niet alles onder de zorgverzekering viel. En Hubbie had een heel flinke tandartsrekening....ai

We deden dus rustig aan met alle uitgaven. En de grap is dat ik dat eigenlijk wel weer een leuke uitdaging vind. Ik ging weer op zoek naar de menu's die ik de eerste weken van januari maak voor onze zuinige weken. Ik bakte weer mijn eigen wraps. Leukte  de restjes op tot mooie gerechten en deed mijn best zo min mogelijk uit te geven zonder in te leveren op kwaliteit. Ik houd daarvan.

 Verder wilde ik  een poncho haken. Waar ik zing in de kerk mag de kachel niet aan en hebben we echt iets extra warms nodig om om te slaan. Mijn omslagdoek was niet warm genoeg. In plaats van wol te kopen haalde ik een vest uit die ik toch niet meer droeg en ben ik daarmee aan het haken. En hij wordt me toch mooi!

Omdat we iets moesten ophalen in Harderwijk zijn we naar de kringloopwinkel daar en in Ermelo geweest. Wat een leuke kringloop in Ermelo was dat zeg.(Burg van Oordtstraat. )Zo veel mooie en goed geprijsde spullen. (Hubbie kocht een Qnap 2 disk storage voor 3,50 euro.) En we kochten een wijnrek waar we al een jaar naar op zoek waren. Wij beiden blij.

En omdat Hubbie reed, kon ik lekker haken op weg daar naar toe. Weer een stuk verder aan de poncho gehaakt.. Die kan volgende week wel aan op de repetitie. Als ik doorhaak tenminste....

poncho in wording

En dit vest is er niet meer.