Mondmaskers voor 'hippies'

Voor ons gezin maakte ik maskers van zwart katoen en camouflage stof. Voor iemand anders romantische met vlinders, stoere in een blauw witte ruit voor het vriendje van M. 

Mijn zusje vroeg mij ook voor haar mondmaskers te maken. 

Zusje is een soort van hippie,  loopt rond in de meest felle kleuren en altijd met bloemen in haar haar. Daar hoorde een hip gekleurd mondkapje bij. En laat ik nu net nog een mooi kleurtje hebben liggen, het was een klein lapje dat over bleef van een project wat ik deed met jongeren uit de GGZ, jaren geleden. 

Toen de instelling een andere koers ging volgen, ben ik daar gestopt met vrijwilligerswerk Ik kreeg wat er overbleef van de  meegenomen  spullen  weer mee terug. 

Er konden uit dit lapje mooi nog een paar mondkapjes gemaakt worden. 

Verder ben ik voor haar verjaardag een omslagdoek aan het maken in de ananassteek. 

Zusje treedt veel op met haar buikdansgroep en ik denk dat ze deze goed kan gebruiken na een optreden. 

Ook dit garen past goed bij haar, kleurrijk! 

. Nog een paar weekjes en dan hoop ik hem. Klaar te hebben. 

Al met al, was ik  en ben ik weer lekker bezig

Biologische Pluktuin.

Ik kwam een artikel tegen in het plaatselijke krantje over een biologische Pluktuin. Ik heb gelijk een mail geschreven en werd de volgende dag al uitgenodigd om te komen.
Vandaag kennis gemaakt met de mensen die deze tuin beheren en een abonnement genomen op groente en bloemen. Ik mocht gelijk al plukken vandaag en ik oogstte verse sperziebonen en aardappelen. Ook plukte ik tomaten en nam een knoflook mee. Ik plukte nog een mooi bosje bloemen en ging blij naar huis.
En vanavond aten we aardappeltjes met schil, superverse boontjes en eigen gefabriekte vega balletjes van soja en kikkererwten. En het leuke is dat ik gewoon elke dag mag oogsten tot eind oktober. Ik ben een blij mens!!

Bramen plukken enzo...

Opeens zijn er al bramen. Best vroeg in het jaar. Ik plukte een eerste lading en zette ze in zout water om de beestjes er uit te halen. Er kwam redelijk wat tevoorschijn.

Daarna vroor ik ze los in. 

En deed ik de eerste portie in een  hersluitbare zak. 

Die gebruiken we binnenkort weer voor bramen saus of ijs. 

Omdat Marietje niet mee at vandaag, aten we winterpeen(dat vindt ze echt niet lekker. ) . Met de laatste peultjes uit de tuin. 

Erbij een groente omelet. De groentes kwamen ook allemaal uit de vierkante  meter tuin. Gewoon van alles een beetje. 

En dit zijn de ingrediënten voor de lasagne van afgelopen zondag 

Bijna 3 kilo heerlijke groentes

Van de tomaten maakte ik eerst tomatensaus, natuurlijk met tijm uit de tuin. En daarna begin ik pas met het bakken van de ui en de andere groentes. Een van de meest succesvolle gerechten waar iedereen van houdt bij ons. 

De grootste schaal, die bijna zo breed is als een ovenplaat is dan net niet genoeg voor 8 personen en dus maak ik er altijd nog een kleinere bij.  En we eten er dan een grote salade bij. Wat er dan overblijft neemt oudste zoon meestal mee voor de volgende dag. Hoeft hij weer een dagje niet te koken. 

Vakantie alweer voorbij en heel veel studiekosten.

Veel te snel is de vakantie weer voorbij. We gingen nog een dagje naar het strand, bezochten een oude tante van 94 en gingen toch nog 3 dagen er tussen uit in Zuid Limburg, lang leve een super aanbieding. We waren in Maastricht en gingen even de grens over om een paar lokale biertjes te halen. We gingen uit eten(fijn om zelf niet te hoeven koken, maar ik vind mijn eigen eten vaak lekkerder) , rommelden in huis en vierden een verjaardag. Hubbie kocht kleding en hardloopschoenen en we trainden gewoon door met onze atletiekvereniging. Ook ging het mantelzorgen gewoon door. We kochten maar liefst 2 laptop's, want Marietje had een heel goede nodig voor de Uni en jongste een voor het MBO. We kochten boeken voor het MBO. Ben ik even blij dat ik gespaard heb voor de studie. Tjonge jonge nog geen dag naar 'school geweest en al 3000 euro uitgegeven.... Maar die laptops. Kunnen ze de hele studietijd mee vooruit.

En toen was de vakantie opeens weer voorbij.
Maandag begint het gewone leven weer voor Hubbie.
Dinsdag mag ik ergens een dagje invallen. Begeleiden met de handen op de rug. Heerlijk weer even. Verder gaan we het zien.
Er zijn ideeën genoeg in mijn hoofd  over hoe we  verder kunnen gaan. Voorlopig blijft het gewoon bij ideeën en bij heel veel mantelzorgen. Echt heel veel. En gelukkig kan ik dat nog wel. Want die arm/schouder blijft een dingetje. Hopelijk kan er volgende week een ander behandeltraject gestart worden.

Dagjes uit deze vakantie

Nu Hubbie ook vakantie heeft zijn we met zijn allen vrij. Jongste zou eigenlijk deze week met kamp gaan, maar dat is door de corona natuurlijk afgeblazen. Een hele dag gezelligheid van de sport was er wel, van 10 tot 10. Hij kwam dan ook doodmoe maar met een dikke smile op zijn gezicht terug. Wij hebben gisteren een dag het van Gogh museum gedaan. Parkeren bij de Rai met openbaar vervoer erbij kostte voor ons  drie 6,50. Perfect.  We pakten de Metro en de tram (allemaal een eigengemaakt mondkapje op) en konden zo het van Gogh in. Van te voren natuurlijk een tijdslot besteld. Geweldig zo alles kunnen bekijken, zonder al te veel drukte om je heen. In het restaurant lekker rustig wat kunnen nuttigen. Van te voren hadden we wel al bij de Ah  croissants gekocht en voor het museum opgegeten.
Na het museumbezoek zijn we nog naar de horecakookwinkel geweest waar we vroeger toen we nog in Amsterdam woonden onze kookspullen haalden. Marietje wilde graag een tortillamaker hebben. We maken heel vaak bloemtortillas maar het uitrollen is een behoorlijk werk. Ook kochten we nog een broodbakblik en een spuitzak. (Ook Marietje is aan het broodbakken geslagen. En maakt echt heel lekker brood.)  Al met al een prima dagje. Ons Marietje hield het met een paar keer rusten prima vol.
Zondag hebben we oudste opgehaald en hebben we  in de Noordoostpolder een wandeling gedaanwaar ook  zandsculpturen stonden in grote kisten. Dat was gemaakt ter herdenking aan 75 jaar bevrijding. Het was ook nog eens een leuk bos vol met frambozen, bramen, wijnbessen en hazelnoten. Tijdens de wandeling verdwenen er ook regelmatig wat frambozen in onze monden. De rest, bramen en wijnbessen waren nog niet rijp. Na de wandeling hebben we mijn moedertje opgehaald en zijn we met zijn allen gaan grillen binnen. Een heel gezellige dag weer.
Vandaag wordt een medisch dagje. Afspraak voor de hond en voor ons meisje. Tussendoor zullen we wat noodzakelijke dingen in en rond het huis gaan doen.
En morgen zien we wel weer. We hebben een heel lijstje wat we nog willen en kunnen doen.

De afgelopen weken... Goede tijden, slechte tijden....

Ik had een hele post geschreven over de ziekenhuis toestanden vanwege mijn schouder. Maar heb er  na een week lang elke dag na gekeken te hebben, toch  besloten deze post voor mij zelf te houden.
Laten we het er maar op houden dat ik een second opinion aanvraag, omdat het vertrouwen weg is. Van twee artsen daar excuses aangeboden gekregen, en dat wil wel wat zeggen.
Klaar ben ik met dit ziekenhuis.

Zo op naar de orde van de dag. 1 juli....... Een half jaar alweer om.
Niet te geloven. Ik ben alweer twee maanden thuis.!!!!
Afgelopen maand de afrekening van mijn vakantiedagen gekregen en apart gezet. Ik ga proberen de tuin er van  te laten doen omdat ik het zware werk   niet meer zelf  zal kunnen doen.
 Verder hadden we veel, heel veel andere kosten.
De diagnose van dochterlief, werd maar voor een deel vergoed, we hadden nog een andere onvoorziene kostenpost van bijna 500 euro en zo moest er van de spaarrekening van ons samen redelijk wat worden terug geboekt. (We hebben ieder een eigen rekening en een gezamenlijke). Wat ben ik blij dat we reserves hebben voor dit soort dingen.
 Ik geniet van het niets meer hoeven.... Nou ja,niets ... Mijn dagen zitten vol met mantelzorgen en zorgen voor de kinderen. Soms word ik al gebeld door mijn moedertje als ik nog in mijn bed lig. Ha ha. En ik ben altijd voor half 8 beneden dus je kunt je voorstellen dat het vroeg was. 😉. Maar ik geniet ervan om  alles op mijn eigen tijd doen. Niet meer om 6.00 uur de hond uit laten omdat ik om 7.00 moet beginnen. Niet meer een hele dag bijkomen van een dag te hard werken. Niet meer na het sporten en de zaterdagse boodschappen op het fietsje stappen om nog 8 uur te werken.  Nee, als ik een dag veel pijn heb, doe ik weinig en doe ik kleine behapbare klusjes. Op een goede dag weer meer. En heel, heel af en toe mag ik een paar uurtjes op mijn oude werkplek werken. Begeleiden met de handen op de rug. Vrijdag weer 3 uurtjes.
Twee keer in de week haal ik oudste op die is dan de middag en avond hier. Een dag in de week haal ik mijn moedertje voor een middag en avond. En ik fiets er twee keer in de week langs voor andere taakjes daar. Een dag in de week breng en haal ik jongste voor zijn vrijwilligers werk.
De studie gaat nu eindelijk ook weer beter. Daar zou ik dit jaar examen voor  kunnen doen. Nog even een paar maandjes de schouders er onder (nou ja een schouder dan) en nog een paar praktijklessen inplannen. Dat is nog flink moeilijk te regelen omdat er minder mensen op de locatie mogen zijn. Maar wie weet lukt het. Ik heb  nog tot volgend jaar oktober.
Als het niet te warm is kook en bak ik dat het een lieve lust is. Marietje is thuis dus die haalt een zwaar bakblik voor me uit de oven, of pakt een zware gietijzeren pan uit het kastje. Zo lukt het allemaal wel.
Deze week is een zware week, we gaan afscheid nemen van de vader van Marietje beste vriendin. Die is een paar dagen terug gestorven. Marietje is kind aan huis bij hen dus het zal zwaar worden voor haar. Vriendin was gisteren hier om even bij te tanken. Even gewoon een spelletje doen, even geen mensen zien die verdrietig op bezoek komen, om afscheid te nemen.( Vader ligt thuis).
Toch is er ook veel vreugde, gisterenavond mocht Marietje haar diploma tekenen en straks onze jongste. De taart staat klaar!