Peren en druivensap in wording

 De Sappan maar weer eens van zolder gehaald om de enorme oogst van te kleine peren te ontsappen.  De rest van de peren eten we gewoon lekker op. In peren taart en uit het vuistje.

 

En gelijk de laatste druiven uit de kas ontsapt. 

En ondertussen de tuin in om heerlijk in de zon te werken. 

Wat een heerlijke dag! 

Toveren met een restje rijst

Een half ei door een restje rijst en Thaise groenten mengen.
In een hamburger vorm en aandrukken. Bestrooien met rijstmeel en een paar minuten bakken aan beide kanten. Ik bakte het gelijk met de falafel van gekookte kikkererwten ( doe ik nooit meer, was een experiment, volgende keer gebruik ik weer gewoon geweekte rauwe kikkererwten).

Vroeger toen ik jong was at ik bamischijf en nasischijf en dat vond ik geweldig lekker. Dit is eigenlijk net zo lekker. 

Maar dit maakte ik enkel omdat ik wat over had. 

Misschien de volgende keer maar  invriezen en als snack gaan gebruiken. Echt lekker! 

De vorige week,

Had ik de begrafenis waar ik niet meer over kan zeggen dan dat het intriest was voor iedereen. Zoveel jonge mensen aanwezig, Maar ook mooi om te zien dat het geloof de mensen zoveel kracht geeft. Iedereen krijgt met de dood te maken en ieder zal het op zijn eigen manier beleven en verwerken.
Eind van die week was ook hubbie weer thuis gekomen en werd mijn derde kind 18. We vierden het niet echt groot. Alleen ons gezin en wat vrienden mijn moedertje en mijn zusje.
De week ging in een roes voorbij en het is maar goed dat ik mijn zegeningenboekje naast me heb liggen waar ik elke dag 3 mooie dingen van de dag inzet, anders zou ik niet meer weten wat ik gedaan heb. Het was de week waarin ik weer met mijn moedertje naar het ziekenhuis moest.Waar we hoorden dat haar been geopereerd mag worden als de ontsteking wegblijft.
Het was de week waarin mijn jongste zoon alleen maar 8 8 scoorde voor zijn toetsen. Het was een week met veel mooie dingen naast de trieste.

Moeders moeten altijd sterk zijn....

Deze week was een gekke week. Ik werkte te veel, kreeg veel op mijn bordje. Er overleed een  jong familielid. Mijn man vertrok voor het werk naar het buitenland. Ik had een ziek kind.  Ik voel me vreemd, weet niet wat ik voel. Het lijkt alsof ik mezelf een beetje kwijt ben. Net kwam mijn dochter me even een knuffel geven en toen kwamen er eindelijk tranen. Niet huilen mama, anders komen er bij mij ook tranen..... Snel drogen.... Moeders moeten sterk zijn....
Ik denk dat ik maar even hard ga lopen. In de wind en de zon.
Even opladen.....

Werk, werk en werk...

Deze week werk ik me een slag in de rondte, 55 uur maar liefs tik ik aan. En net werd ik alweer gebeld. Daar maar nee tegen gezegd.  Het is soms niets en dan weer veel te veel. Per 1 oktober ga ik bij mijn huidige werkgevers weg en begin ik met  een nieuwe baan. 3 werkgevers, dat werkt nu eenmaal niet en dus was ik al een tijdje opzoek naar een werkgever waar ik wel genoeg uren  kan draaien. Deze werkgever heb ik gevonden en daar ga ik per 1 oktober beginnen.Hubbie moet nog een week naar Verweggistan 😥en dan houdt het voor hem daar op. Gelukkig heb ik dan wat meer werk en zien we verder wel weer wat er gaat gebeuren. We blijven maar lekker positief😇.