Veel geduld/Geen geduld

Ik heb veel geduld wordt mij gezegd. Zeker op mijn werk. Steeds weer geef ik beleefd  antwoord op een zelfde vraag. Ik zit erg lang met een beker en een rietje om de benodigde hoeveelheid drinken binnen te krijgen bij een zieke bewoner. Ik speel steeds hetzelfde spelletje  omdat die bewoner dat zo'n leuk spel vindt en reageer nog steeds verbaasd op de opmerking die ik al honderden keren heb gehoord. Ik sta rustig te wachten tot de bewoner het goede knopje van de lift heeft gevonden ect ect.
Hoe kan het dan  dat ik zo weinig geduld met me zelf heb.
Ik sta ongeduldig te wachten tot ik weer een beetje op niveau kan sporten. Ik kan niet wachten tot ik kan stoppen met de medicatie. Ik pak even snel dingen op die ik nog niet mag/kan doen omdat het me anders te lang duurt. Ik heb geen geduld om langer in mijn bed te liggen en ga er uit als ik wakker ben. Ik heb geen geduld om mijn rust te pakken. Mijn huisgenoten vinden dat ik geduld moet hebben en af moet wachten tot het weer beter gaat. Maar daar heeft deze zeer geduldige dame geen geduld voor.

Lang leve de kringloop :Een hoop lol voor 50 cent.

Vandaag was hubbie een dag vrij en gingen wij samen een dagje weg. We kozen voor de orchidee hoeve. Het was er gelukkig niet druk en we hebben daar genoten van al het moois dat daar te zien was. Op de terugweg gingen we nog even langs een kringloopwinkel. Daar zijn we geweldig goed geslaagd voor een klok voor oudste. Hij wilde graag een orginele klok die niet hoorbaar tikt. Ook slaagden wij voor 999 game spelletjes. Voor 50 cent het stuk en een spel voor 2 euro. We hebben vanavond het spel kakkerlakkensalade gespeeld. Dat spel was zo leuk dat we ons een breuk hebben gelachen. Ons Marietje en ik kwamen af en toe niet meer bij van het lachen. Dat was wel een hele hoop lol voor maar 50 cent. Morgen gaan we het andere spel proberen.
Lang leve de kringloop.

Trots

Op middelste zoon, na het lezen van een interview van hem en zijn werkgever op een site. Het ging over het werken met, zijn beperking, autisme.
Hoe trots kan een moeder zijn als je leest dat zijn werkgever hem roemt over zijn kennis en vooruitgang in zijn communicatie met anderen. Hoe belangrijk is het dat een werkgever je de kans geeft je te laten zien wat je kunt.
Ons  kind was  in een krater  gegooid door school en daarna toen hij weer op de steile helling naar boven probeerde te komen genadeloos terug geduwd door  een andere instantie. Hierdoor viel hij zo diep dat we bang waren dat hij er nooit meer uit zou komen. Wij konden hem niet helpen, we konden alleen maar roepen naar beneden  dat hij vol moest houden en dat we van hem hielden. Maar door zijn vrouw, zijn jobcoach en deze werkgever , die hem de juiste middelen gaven, is hij er zelf weer uit geklauterd. Hij komt er wel, mijn dappere zoon.En wij zijn alleen maar trots, heel trots!

Hoe het nu gaat....

Ik ben nog steeds in behandeling voor mijn schouder en hoewel het echt wel wat vooruit gaat gaat het niet hard genoeg. Mijn arm blijft geregeld slapen. Als ik loop beweegt hij niet vanzelf mee.
Er blijft een zwaar gevoel inzitten en er zit weinig kracht meer in. Ik baal er ontzettend van. Ik zit nog steeds in de ziektewet en ben bij de bedrijfsarts geweest. Er worden stappen gezet voor een andere werkplek. Wie weet wat voor moois er nog uit voort mag komen. Maar op dit moment voel ik me eigenlijk nog steeds verdrietig omdat het me niet meer lukt. Ook thuis blijft er veel liggen. Hubbie heeft voor mij een kneed machine gekocht zodat ik toch mijn brood kan bakken. Zelf heb ik weer een tweedehands keukenmachine gekocht omdat ik de groenten niet goed meer kan snijden. Met de sport loop ik nu weer hij de beginners mee en na 6 km hardlopen ben ik stuk.omdat mij arm niet mee doet. Waar is de tijd dat ik er met gemak 14 km achter elkaar liep. Ik word wel handiger met mijn linkerarm. Maar volgens de bedrijfsarts moet ik oppassen dat ik ook die niet ga overbelasten. Breien doe ik nog maar weinig. Soms een kwartiertje en dan weer rust.
Ik hoop dat ik binnenkort weer wat meer dingen op kan pakken. Want dit is zo niet mijn leven.....

Zelf soja drink maken

Omdat ik nog sojabonen in huis had bedacht ik me dat ik dit wel eens kon proberen.
Het is niet moeilijk, wel bewerkelijk.
De sojabonen moeten minimaal 8 uur weken.
Daarna kneed en wrijf je de bonen tegen elkaar zodat de velletjes loslaten. Dit is het meeste werk. Ik ben daar echt wel 3 kwartier mee bezig geweest om alle velletjes te verwijderen.
Daarna doe je een cup sojabonen in de blender met 4 cup water. Goed blenden en je krijgt een witte substantie. Die laat je uitlekken in een kaasdoek. Goed uitknijpen. Het witte melk mengsel kook je zachtjes 15 minuten en je voegt dan ook wat zout en eventueel wat suiker toe. Na de 15 minuten laat je het afkoelen. Het vel er af halen en je hebt je eigen sojamelk.
En wat vond ik er van.....
Ik ben geen liefhebber van soja drink. En ook hier zat het typische soja smaakje, duh.., er aan.  Toch, omdat je er naar eigen smaak zout en suiker aan toevoegt, vond ik het mee vallen. Ik heb er chocolade drank van gemaakt gisterenavond en dat vond ik best lekker😜

• Ik zal het vanmiddag in mijn koffie proberen. En het Marietje laten proeven. Als zij het OK vind zal ik het vaker maken en anders niet. Ik wil wel veganistisch eten en drinken maar wil ook lekker kunnen blijven eten en drinken. Helemaal veganistisch zal mij niet lukken. Het plan is toch dat er kippen komen en bijen in de tuin. Maar eerst mijn schouder laten helen. Voordat er ook maar iets in en om het huis gedaan kan worden.

En als je je afvraagt waar de foto's zijn van deze actie.....
Ik ben zo dom geweest om mijn telefoon in het water te laten vallen...... Het was een duur dagje.....

Repareren in plaats van een nieuw kopen.

In de tram had jongste opeens een flinke scheur in zijn jas zag Marietje. Geen idee hoe die daar in kwam. Tijd voor een nieuwe jas Mam. Nou daar ben ik het absoluut niet mee eens. Een scheur onder de arm kan netjes gemaakt worden en zeker als die voor een deel gewoon op de naad is gescheurd. 

Kwestie van een kwartiertje werk. 

Klaar!!! 

En ik jongste ging vandaag voor een meeloopdag naar het MBO

met een hele jas. 😜

Mooie dag

Jammer genoeg kan ik geen foto's delen maar jullie moeten maar geloven dat het een heel mooie dag was. We waren in een Japans hotel waar de zoon van onze vriendin trouwde met een Japans meisje. Traditioneel in een rode  Japanse kimono met een soort witte mantel er over heen. Het was indrukwekkend. Vrienden en familie die uit Japan en Amerika  over kwamen. Een geweldig mooie dag. Wij hadden onze auto op een Pen R gezet en hebben de rest van de reis met OV afgelegd.  Het kostte ons voor 5 personen 8,50 voor parkeren en een retourtje met de tram. Ideaal. Veel en veel minder dan parkeren in de stad.
En is erg makkelijk. De volgende keer als wij naar de stad gaan zullen we op dezelfde manier gaan reizen. Want het beviel ons erg goed zo.

Morgen 02-02-2020 om 2 uur

Zijn wij op een speciale plek. Waar het huwelijk wordt voltrokken tussen twee bijzondere  mensen. Wij verheugen ons er enorm  op.
Jammer genoeg kan onze dochter nu niet naar de verjaardag van haar vriendin die op 02-02-2020 20 wordt. Ook zo speciaal.
Maar ja ook zij moet keuzes maken.