Geluksgevoel

 Ik  loop buiten  met de hond. Mijn modderschoenen schoppen de bladeren weg en soms stap ik in een net iets te diepe plas. De randen van mijn spijkerbroek zien er daardoor wat vlekkerig uit. De bomen hebben bijna al hun bladeren laten vallen en de zon schijnt en door de takken heen. Omdat de zon al laag staat moet ik mijn ogen dicht knijpen tegen het felle licht. Ik hoor een kloppend geluid. Nieuwsgierig kijk ik die richting op. Ik zie nog niets maar het geluid begint steeds opnieuw. Opeens vliegt er een vogel op, om  een paar meter hoger tegen dezelfde stam aan weer plaats te nemen.Het is een bont gekleurde specht. Die heb ik nog nooit gezien in dit stuk bos. Ik voel een kriebel in mijn buik terwijl ik hem, of is het haar, bekijk terwijl het kloppende geluid  met tussenpozen te horen is. Wat een mooi diertje. Doordat de bomen zo kaal zijn kan je nu ook weer andere dingen zien. Zo voelt het ook in mijn hoofd. Doordat ik bijna niet meer werk is er ruimte voor andere dingen. Dingen die er anders ook wel waren, maar die ik niet zag. Omdat door de drukte mijn aandacht naar andere dingen werd getrokken. Mooi om dit weer zo te ervaren door dit voorval. De specht was altijd al wel in dit bos, zeker weten, maar ik zag hem niet doordat de bomen er omheen  te veel bladeren hadden. De hond trekt aan de riem en wil verder. Een foto maken van de specht lukt niet met mijn telefoon. Ik denk dat ik de camera, die mijn man jaren geleden eens kocht, maar eens mee ga nemen op mijn wandelingen. Ik loop verder en de gelukskriebel gaat niet meer weg uit mijn buik. Het leven kan mooi zijn, heel mooi, als je het kan en mag zien. 

Niet te koop? Zelf maken maar.

 Uit het boek veggie in 30 minuten van ylva Bergqvist, haalde mijn dochter een leuk curry gerecht. Maar in de supermarkten waar ik kom was paneer, een soort jonge kaas, niet te krijgen. Ik zocht dus een recept op en maakte het dus maar zelf . Biomelk, bio yoghurt en een citroen was toch in huis. En van de wei die overbleef bakte ik pannenkoeken. Ook lekker. 

Melk en yoghurt in de pan en aan de kook brengen. 

Citroensap en zout er bij en dan krijg je een wrongel. 

Alles in een kaasdoek boven een vergiet en een pan om de wei op te vangen. 

Uit laten lekken en het vocht er verder uitdrukken. 

In folie in een vorm. 

Met iets zwaars er op wegzetten. 

Nu staat het in de koelkast om straks te gebruiken voor dit recept. 

Nu al kerst?

 Vanmorgen werd ik wakker met een kerstliedje welke werd gedraaid op de radio. In de straat zijn er al verschillende mensen met kerstverlichting in de tuin en zelfs zijn er al mensen met de kerstboom in de huiskamer. In de winkels zijn er naast de chocoladeletters ook al kerstkransjes te koop en zelfs de kringloop heeft al 2 weken geleden de kerstspullen in de verkoop. En ik, ik pluk mijn frambozen uit de tuin, loop hard in mijn T shirt en  heb de winterjas nog in de kast hangen. Ik ben absoluut niet bezig met kerst. Heb er ook totaal geen zin in. Meestal twee weken voor de kerst dat ik iets ga bedenken, alhoewel de adventskaarsjes wel branden dan.

Ik ben al die kerstversiering ook zo snel beu.ik vind het even gezellig en dan verlang ik weer naar  normaal. Ik denk dat ook dit jaar hier geen gewone kerstboom in huis komt alleen weer die twee kleine boompjes die we vorig jaar hadden. Die staan nog van vorig jaar in de tuin tussen de vaste planten in.  Nog meer mensen die geen zin hebben in kerstversieringen zo vroeg?

De tijd vliegt voorbij

 Ik weet niet hoe het komt maar de tijd lijkt steeds sneller en sneller te gaan. Voor ik het weet is het weer weekend. Twee keer in de week begeleid ik oudste. Drie keer in de week  mantelzorg bij mijn moedertje. Gisteren moest ik haar weer halen voor doktersbezoek en haar daarna naar de dagopvang brengen. Er zijn toch redelijk wat zorgen rondom haar, maar ja ze leeft alweer tijden in reservetijd. Bonustijd zegt ze zelf. Deze week mocht ik zelf ook 2 keer op het gezondheidszorg centrum komen. Ik probeer  wel zoveel mogelijk buiten te zijn ter ontspanning,

Dus veel lopen in het bos met een blinde hond 🙄, en toch ook nog drie keer per week hard te Lopen. Ondanks dat er geen training is gaan Hubbie en ik gewoon . Gisterenmiddag liep ik zonder problemen de 10. Heerlijk vind ik dat.  Deze weken staan er geen diensten van mijn invalwerk op mijn agenda en dat is voor nu goed. Het is hier op dit moment druk zat. De studie loopt ook nog door. Ik ben met het laatste deel bezig. Nog even en dan mag ik het examen aanvragen. Ik verveel me dus geen minuut. Geen tijd voor, zeker niet omdat alles nog steeds 2 keer zo lang duurt om voor elkaar te krijgen met een frozen shoulder. Ik wens jullie een fijn weekend, geniet er van!