Dagje Efteling

Vandaag naar de efteling geweest. Wat hebben we genoten van alle mooie dingen. Droomvlucht vonden wij het allermooist. Die hebben wij het eind van de dag nog eens gedaan. Geweldig!!!
Een dag met een gouden randje.
Toch kwamen we tot de conclusie dat we voor Marietje voor dit soort uitjes toch wel een rolstoel kunnen gebruiken. We hebben elk leeg bankje benut om een rustpauze in te lassen. In de wachtrijen moest ze zitten op de grond, of op een hekje of stoeprand. Regelmatig viel ze bijna om. Toch maar weer eens de artsen inlichten. Chronisch vermoeid zeggen ze, maar een jonge meid van bijna 20 moet toch wel langer dan 30 minuten kunnen staan/ lopen neem ik aan.
Naar huis gereden en in de auto pizza besteld. In ons dorp opgehaald en heerlijk in de tuin opgegeten. Wat een luxe. Marietje stapte daarna gelijk het bad in en lag lekker vroeg in haar bed. Morgen zal ze er niet uit kunnen komen. Maar vandaag nemen ze haar niet meer af. Het was voor haar en ons een super mooie dag.

Vakantie.... En alvast 1 of eigenlijk 2 geslaagd.

Eigenlijk zouden we overmorgen voor het eerst met de kinderen gaan vliegen. Maar dat is nu geen optie natuurlijk. Hubbie heeft sinds vandaag vakantie en begon deze morgen met lekker rustig aan doen en buiten zitten het zonnetje. Hij heeft hard gewerkt de afgelopen periode. En morgen gaan we iets doen wat we ook nog nooit gedaan hebben met de kinderen.
We gaan naar de efteling. Een grote wens van Marietje die we nu zomaar doen. Toen er geboekt kon worden heb ik 8 uur lang in een virtuele rij gestaan om kaartjes en een toegangsslot te boeken.
We hebben er zin in!!! Zo maar iets anders doen. Ik hoop dat jongste zoon het ook leuk gaat vinden. Want dit vind hij toch wel erg spannend.
Verder hopen we deze week te horen of Marietje geslaagd is. En krijgen we officieel te horen dat jongste geslaagd is.
Ook weer spannend.
Verder appte middelste dat hij vandaag examen had en ook geslaagd is. Het zelfde examen dat Hubbie een paar maanden geleden moest doen. Ik had geen idee dat middelste zijn niveau al zo hoog is geworden. Trotse Marie dus vandaag.

Marktplaats verkopen.

In de boekenkast stonden wat boeken die ik gewonnen had met een radiospelletje. Regelmatig doe. Ik daar aan mee en dan win ik meestal filmkaartjes, boeken of DVD's. De boeken die ik win zijn niet altijd mijn smaak, maar wel altijd boeken die net zijn uitgekomen of erg in de belangstelling staan. Gisteren bedacht ik me om deze maar eens op marktplaats te zetten en te kijken of ik deze kon verkopen. Binnen 3 uur had ik al 4 boeken verkocht.
Dat ging makkelijk. En met de marktplaats verzend methode kan je makkelijke je  eigen label printen. Nu ga ik nog maar eens door de spelletjes kasten heen. Wie weet staan daar ook nog wel goed verkoopbare items. Twee vliegen in een klap, je huis wordt leger en 'het leuke dingenpotje' wordt gespekt.

Veel om over na te denken

Woensdag mocht ik dan eindelijk voor een echo voor mijn klachten aan de schouder en al na enkele ogenblikken zei de gene die de echo maakte: Bingo! U zult  wel erge last hebben hé. Verkalking  te zien op meerdere pezen in het gewrichtskapsel en een flink ontstoken slijmbeurs. Hij legde de behandelingen die mogelijk zijn uit. Goed om al even te weten, volgende week belt de orthopeed en dan ben ik al voorgelicht. Kan ik nu al informatie opzoeken. In iedergeval weet ik waar de pijn vandaan komt en weet ik dat er iets aan gedaan kan worden. Ook al sta ik niet te springen over deze behandelingen.
Verder zijn er toch weer meer zorgen rond Marietje. Iets met medicatie die goed werkt maar als die uit is gewerkt heel nare bijwerkingen geeft. En nog meer vreemde dingen. Genoeg om me weeruit de slaap te houden. Een ding scheelt, nu ik niet meer werk kan ik het me veroorloven om even een powernap te doen. En als ik niet zo alert ben, loop ik naar buiten voor een portie frisse lucht. Heerlijk!

Troost eten in coronatijd, was geen goed idee.

Hebben jullie dat nu ook dat je meer gaat snoepen in deze corona tijd. Ik merk dat ik sneller iets lekkers meeneem dan anders. Juist voor de kinderen en voor Hubbie. In mijn hoofd zit er dan een stemmetje die zegt dat ze al zo weinig hebben. Ze kunnen geen vrienden zien, niet uit, niet naar het werk, niet sporten, niet dit en niet dat. Laat ik maar een lekkere zak veggie snoep meenemen, of hun  lievelings koekjes. Of dat lekkere biertje of lekker een croissantje en een donut. Al met al komt er opeens een hoop meuk binnen in huize Marie. En dat voor iemand die zo met gezond voedsel bezig is. Gisterenavond nam ik even het boodschappen geld budget door en schrok me een hoedje. We geven nu ook veel meer uit dan anders. Hubbie stond afgelopen zaterdag op de weegschaal en schrok zich ook een hoedje. 4 kilo er bij......
Tijd voor actie, tijd voor verandering, terug naar het oude normaal!!!!
Hard nodig. De kilo's moeten er af! En omdat er vanaf volgende maand geen enkele euro meer binnenkomt vanuit mijn kant is het ook wel handig als het boodschappen budget weer wat strakker wordt. Alles maar weer opschrijven wat er wordt gekocht en stoppen met lekkere dingen kopen.

De trouwring mag weer om.

Als je in de zorg werkt mag je geen sieraden om. Bij mij betekende dat dat ik mijn ketting met kruisje en mijn trouwring niet mocht dragen. In mijn oren zitten miniscule knopjes die er alleen voor zorgen dat het gaatje in mijn oor open blijft. Die mochten wel.
Om te voorkomen dat ik zou vergeten mijn ring af te doen tijdens werk had ik besloten om hem helemaal maar niet meer te dragen. En lag de ring en mijn kettinkje te wachten in een doosje in de lade.
Maar nu, nu ik niet meer werk mag het weer om.
Trouwring om mijn linker ringvinger en mijn kettinkje weer om.
Voelt weer compleet. Fijn zo!

Mondkapjes maken

Een paar katoenen lapjes en twee stukjes elastiek van 18 cm

Boven een opening houden, stikken, elastiek er in, keren en plooien er in. 

Makkelijk zat. 

Een half uurtje werk

En dit gebruik ik om boven in te stikken. 

Van de action 79 cent

Drie maten gemaakt nu. 

Toch ga ik ook eens andere modelletjes proberen. 

Mondkapjes atelier

Oudste zoon en ik zijn begonnen om mondkapjes te fabrieken.Gewoon van katoen die ik nog had, lakens voor de binnenkant. Geplastificeerde ijzerdraad en elastiek.Wij maken ze met filter.
De patroontjes zijn gewoon te vinden op internet.
We noemen het ons mondkapjes atelier. Hij heeft zo bij mij zijn dagbesteding en doet echt iets nuttigs. Hij maakt ze voor hem zelf en ik maak ze voor het gezin. Hij is er best trots op. En dat mag!
Over een paar weekjes hoopt hij weer met de bus of de trein te kunnen en dan zijn mondkapjes verplicht. Dan zit hij in het openbaar vervoer met zijn eigen gemaakte mondkapjes.
Handig en lekker budget.

Eenvoudige pracht op tafel

Wat is het toch simpel

Een paar blaadjes klimop 

En een paar bloemetjes uit de tuin

In een glazen ronde vaas bestaande uit  7 kleine vaasjes die met elkaar verbonden zijn. 

Het water, bron van leven, stoomt van het ene vaasje in het andere. Je hoeft er maar een te vullen. 

7 is voor ons een heilig getal

En rond geeft de oneindigheid weer. 

Deze kocht ik toen we afscheid namen van mijn schoonmoeder

Het stond op een verhoging voor haar kist. 

Vandaag is het mijn moederdag

AL mijn kinderen in de tuin

(Voldoende afstand) 

En daar hoort dit bij

Eenvoud

Oneindigheid

Schoonheid 

Durf te vragen en een stukje tuin weer netjes.

Dinsdag dacht ik een vaste bloembak op mijn terras leeg te (laten) halen en te vullen met kruidenplanten. Bij nadere inspectie bleek het hout op zo'n danige wijze verrot te zijn dat het ding niet meer gerepareerd kan worden.

Nu stond de bloembak tussen het overdekte terras en het paadje. Jammer genoeg lagen er geen tegels onder de bloembak. En dan zou er een stuk aarde zitten tussen terras en paadje als we het zo lieten zitten. Ons terras is een gewoon stoeptegel terras met er tussen wat klinkertjes. Dan kopen we toch een stuk of wat stoeptegels bij de bouwmarkt opperde hubbie. Maar volgens mij waren er genoeg mensen die die oude tegels over hadden. In de buurt-app stelde ik een vraag of er iemand een paar tegels over had. En binnen een paar minuten hadden we al  bericht dat we ze konden halen. Hubbie pompte de band even op van de kruiwagen en jongste en hij haalden de tegels op. Makkelijk zo. Durf te vragen! Grote kans dat iemand over heeft wat jij net nodig hebt.

En zo haalde jongste samen met Hubbie de bak leeg en gooide we de aarde een beetje verspreid door de tuin. 

En dat waren flink wat kruiwagens vol. 

Jongste legde de stoeptegels, maar de laatste rij paste niet omdat het paadje scheef lag. Geen nood. Ik had nog wat van klinkertjes achter de vuilnisbak liggen. Jongste sjouwde deze de tuin in en ik legde de klinkertjes netjes naast het pad. Dat was niet al te zwaar werk maar wel een precies  werkje, net een puzzel. 

En zo was er met vereende krachten weer een klusje klaar. 

Staat weer netjes toch? 

Kurkuma plantje opgekweekt.

Een klein stukje kurkuma kreeg een groep knopje. 

Ik legde het in de aarde en er kwam een groene scheut aan. 

Vanmorgen toen ik hem uit het bakje haalde om te verzorgen zag ik dat de wortels uit het potje groeiden

Tijd om te verpotten

Je ziet dat er al weer nieuwe wortelstokken worden gevormd. 

De plant heb ik weer opgepot en in de huiskamer gezet. 

Ik heb hier nog vast lang plezier van. 

En als hij het lootje legt gebruik ik de nieuwe wortelstokken voor mijn eten. De scheuten schijn je ook te kunnen eten heb ik begrepen. Maar met kurkuma ben ik altijd erg voorzichtig. Een te grote hoeveelheid kan zorgen voor maag en darmklachten en bij langdurig gebruik is het schadelijk voor de lever. 

Ik gebruik het altijd gewoon in het eten om een mooie kleur te krijgen. Als geneesmiddel gebruik ik het niet. Alhoewel er mensen zijn die zweren bij 'golden milk'  en dit drinken vanwege het ontstekingsremmende effect, ben ik niet overtuigd van de geneeskracht. 

Blij met een 'griepje'

Nooit geweten dat je zo blij kunt zijn met een 'griepje', dat natuurlijk geen griep is maar een flinke verkoudheid met een beetje koorts. Gelukkig gaat het al weer beter en begin ik lekker op te knappen. De Corona test was negatief, maar ik heb nog een week waarin ik alsnog verschijnselen kan krijgen, vanwege de incubate tijd die tot 2 weken is. Vorige week zaterdag liep ik nog rond op de corana-afdeling, in het Ziekenhuis. Dus wacht ik de tijd rustig af. Zoonlief kan niet wachten tot ik weer kom, maar ik heb duidelijk uitgelegd dat het toch nog te vroeg is. We gaan zondag wel even wandelen, hij aan de ene kant van de straat en ik aan de andere. Dan zit er 3 meter tussen, maar dan zien we elkaar wel even. Dan kan ik ook zien hoe zijn houding is hieraan kan ik vaak aflezen hoe hij zich voelt.
De dagen dat ik thuis was heb ik voornamelijk een beetje 'hangerig' doorgebracht. Niet ziek genoeg om in bed te liggen. Niet lekker genoeg om wat aan te pakken. En dus ruimde  ik de bestekla maar uit. Maakte die schoon en ruimde ik die weer in. Een klusje dat niet lang duurt maar toch een fijn resultaat geeft.
Vanmorgen fietste ik even met Hubbie mee naar het dorp, maar dat viel vies tegen, wat een koude wind. Ik was blij weer thuis te zijn en in het hoekje van de bank te kruipen.
En omdat ik zo'n zin had in wat lekkers bakte ik een snelle appelcake uit Rutger Bakt.

De appels moesten op dus ik sloeg 2 vliegen in een klap.