Tweede week

 Wat was het genieten deze week. Ik ben zoveel buiten geweest. 3 mooie lange wandelingen gemaakt en drie keer wezen hardlopen. Ik mocht ook nog een dag werken en ook dat was weer zo fijn. Zo jammer dat er maar zo weinig inval diensten zijn. Maar zo te horen komen die wel weer. Ik heb begrepen dat er iemand door leuke omstandigheden enkele maanden verlof krijgt. Ik ben een middag naar oudste geweest en oudste is een middag hier geweest. Ik maakte een uitvaart mee via internet. Zo gek, het lijkt gewoon niet echt. Mijn moedertje heeft ook het gevoel dat ze het niet goed heeft kunnen afsluiten. We hopen dat als het weer mogelijk is naar België te kunnen om haar graf te bezoeken.

Ik kookte deze week weer lekker, heel eenvoudig en toch heel gezond met veel groentes.  Behalve eergisteren na een lange wandeling toen we een snel broodje vega shoarma aten en ik niet eens de broodjes zelf maakte maar alleen af bakte. We kregen een offerte voor het schilderwerk en samen met de buren naast en achter de offerte voor de schuttingen. We hopen dat de voor en achtertuin eind van het voorjaar wordt aangepakt door de tuinman, offerte hebben wd geaccepteerd. En dan is alles wat moest gebeuren weer gebeurd hopen we. En zijn de reserves voor onderhoud huis en tuin op. 🙄.

Ik heb een velletje postzegels gekocht en kan deze week elke dag weer een kaartje schrijven naar mensen die het nodig hebben. Leuke bezigheid om te doen deze vastentijd. 

Dochterlief had deze week twee toetsen, terwijl jongste zoon de hele week vakantie had. Toch vreemd dat de universiteit niet zo veel vakantie heeft. Geen herfst en geen voorjaarsvakantie. Met koningsdag zijn ze wel een weekje vrij heb ik begrepen en met de kerst waren ze ook vrij. Het is best hard werken en het is gewoon niet leuk om al maanden zo op je kamertje alles alleen te moeten doen. Dochterlief wordt ook steeds bleker en bleker. Ik hoop zo dat ze binnenkort weer eens haar studiegenoten mag zien.

Ik heb een oproep gekregen, over 2 weken mag ik , om te vaccineren tegen covid. Eerst heb ik nog wel contact opgenomen met mijn arts om te kijken welke voorzorgsmaatregelen ik moet nemen voor ik de injectie krijg. Twee dagen van te voren moet ik beginnen met antihistamine slikken en natuurlijk mijn epipen meenemen. Ha ha, die heb ik standaard mee. 😉Maar hopen dat ik geen reactie krijg. Gelukkig is er wel een arts aanwezig op de priklocatie. Toch vind ik het best een beetje spannend.

Deze week heb ik weinig afspraken en hoop ik de studie, ik loop echt niet op schema meer, weer wat in te halen. Anders kan ik over 2 maanden echt geen examen doen. Tja ik kan het wel doen, maar slagen zal ik dan niet. 😜. Verder heb ik weinig op de planning staan. Maar in dit gezin weet je dat nooit. Manlief is nog een nachtje van huis om een vriend te begeleiden naar het ziekenhuis. Hij is onze oudste vriend, hij was getuige bij ons huwelijk, we kennen hem al 40 jaar. Hij heeft een paar weken geleden een hartinfarct en daarna complicaties gekregen en dus helpt de hele vriendengroep waar het kan. Wij wonen te ver weg om even in te springen maar dingen zoals dit, afspraken die van te voren al vast liggen, kunnen we wel doen. 

Ik wens jullie allemaal een goede week toe. Groetjes, Marie

Eerste, halve, vastenweek.

 Deze  vastenweek begon niet zo lekker, met een bezoekje aan de tandarts en mondhygiëniste. Dat is altijd wel 'een dingetje' voor mij vanwege trauma's uit het verleden. Gelukkig hebben ze altijd veel geduld en kon ik dit bezoek afsluiten met net geen angstaanval. Twee uur niet eten of drinken daarna was ook geen probleem. Jongste en ik hebben daarna zijn kamer een grote beurt gegeven omdat er die ochtend nieuwe ramen ingezet waren. Ik besloot verder dat deze weken in het teken zouden staan van aandacht en goede daden. Elke dag een kaartje sturen of een telefoontje plegen naar mensen die ik de afgelopen  lange tijd niet gezien of gesproken had. Daar had ik zelf ook veel plezier van zeg. Dus het mes sneed ook nog eens  aan 2 kanten. Daar gaan we mooi mee door deze weken. Verder deed ik 2 dagen  dingen voor anderen en ook daar kreeg ik zelf  weer energie van.  Gisteren kregen we een verlies te verwerken van een familielid. Mijn moedertje is daar heel erg verdrietig van en daarom halen we haar vandaag veel eerder op dan anders. Triest is het helemaal omdat dit familielid net over de grens woont in België en we niet naar de begravenis mogen. Afscheid nemen kan niet en dat is heel zwaar. Zeker voor moeder en mijn zusje die een speciale band met haar had.

Deze week mag ik weer een dagje gaan werken. Ik heb er zin in, het is al 7 weken geleden dat ik mocht invallen, vreemd genoeg zijn er weinig zieken. Deze week zal verder in het teken staan van sober maar gezond eten. Jongste heeft een week vrij dus we zullen samen wat dingen aanpakken. Ik zal me zeker niet gaan vervelen en genoeg buiten zijn met het mooie weer. 

Ik wens jullie een goede week toe. 

Vastentijd

 Morgen begint de vastentijd. Meestal doe ik mee en vast ik 40 dagen. In deze periode onthoud ik me van zoetigheid, alcohol en eet ik minder dan anders. Het geld dat overblijft wordt dan geschonken aan een goed doel. In januari doen wij dat ook altijd een paar weken. Dit jaar deed ik het anders. Het bedrag aan geld dat we vorig jaar overhielden en weggaven  , gaf ik deze keer al weg voor dat we begonnen met onze zuinige weken. Gewoon omdat ik geen puf had om uit te rekenen wat we bespaarden. Ik was er ook minder mee bezig en weet zeker dat ik meer geld uitgaf dan het jaar er voor.

Nu de vastentijd weer aanbreekt heb ik daar, om de waarheid te zeggen, geen puf in. De laatste weken zoek ik troosteten, snij dikke plakken ontbijtkoek af, eet meer chocolade, eet in het weekend gewoon chips mee met de kinderen en bak vaker iets lekkers dan goed voor ons is. Het is te merken, mijn gewicht stijgt. Ik heb niet eens aanleg om aan te komen, dus weet ik zeker dat ik veel te veel troosteten zoek. Vroeger thuis vastten we altijd  streng op Aswoensdag en goede vrijdag. Dan kregen we geen vlees en niets zoets, ook niet op brood en dronken we geen koffie. Toen ik op mijzelf ging wonen had ik daar absoluut geen zin meer in. Ik hield me niets eens aan de goede vrijdag regel, geen vlees eten. Maar de laatste 25 jaar doe ik toch meestal weer mee. Meestal vastte ik dan echt 40 dagen. De zondagen deed ik wel gewoon  met eten en drinken en at ik ook wel iets lekkers toe en wat lekkers bij de koffie. Dit jaar moet ik mij er echt toe zetten, ik zie er tegenop. Wil ik dit wel, waarom doe ik het eigenlijk, er is al zo weinig leuks Er is ook al geen kerkdienst waar ik naar toe kan gaan en waar ik mensen ontmoet die ook vasten. Het wordt nog een uitdaging deze 40 dagen. De bedoeling is wel dat ik  veel minder op sociale media ga zitten. Een vaste tijd pak om mijn mail te checken, en mijn telefoon voor alle meldingen, behalve mijn moeder en kinderen op  stil te zetten. Ik zal jullie blogs ook minder lezen en zelf zal ik maar een keer per week wat plaatsen.

Ik wens jullie alvast een mooie week toe, 

Groetjes Marie

Als je nooit bang bent....

 Mijn favoriete uitspraak is van Pippi

'

' Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan'

En dus probeer ik veel uit. 

En vaak kan ik het ook wel

😊

Ergens  vorige week zag ik onderstaande uitspraak

En ik besloot dat ik bang mocht zijn

Want dan 

Kon ik ook dapper zijn

Deze week verlegde ik mijn grenzen 

Ik rende samen met jongste zoon

Een rondje door de tuin

In de sneeuw

Op blote voeten

En

De volgende dag nog eens

En na mijn hardlooprondje door het dorp

Trok in mijn hardloop kleding uit 

En dook

In mijn onderbroek en hemdje

In een grote berg sneeuw in de achtertuin

Het was zo koud

Zo vreselijk koud

Zo vreselijk verschrikkelijk koud

Maar ik kwam lachend de tuin uit

En droogde me stevig af

En er kwam een warme gloed in mijn lijf opzetten

Die de hele dag bleef. 

Ik was trots

Ik was dapper geweest

Ik had de koude getrotseerd

Ik was bang voor de kou

Maar heb het toch opgezocht.

En de volgende dag

Lag ik weer in de sneeuw

En de dag er op ook

Want 

Als je dapper kan zijn

Wordt de extreme angst minder

En 

Kan het angstmonster je minder goed vinden. 

Het zwarte monster

 Vanaf jongs af aan weet ik niet beter dan dat het zwarte monster opeens bezit kon nemen van de liefste die ik had. Mijn moedertje en ook  mijn zusje kregen regelmatig een depressie. Ook mijn kinderen hebben  dit zwarte monster op bezoek gehad.En soms mondde dit uit in spannende  situaties. Ik weet dat de tank van de auto en mijn telefoon beiden vol moeten zijn zodat we gelijk kunnen reageren en in kunnen springen. Ook mijn bonusdochter, gescheiden van mijn zoon, maar nooit uit ons hart, is behept met bezoekjes van het zwarte monster. En dus ben ik ook regelmatig bij haar, als het nodig is.  Jammer genoeg laat mijn lijf ook merken dat het monster invloed heeft op mij. Niet dat ik depressief ben, maar vrolijk ben ik niet. Door de spanning, omdat het monster degene die ik lief heb in zijn greep heeft, worden mijn schouders stijver en wordt de pijn  weer erger. Therapie wordt nog niet gegeven door de corona. En dan komt mijn eigen monster weer om het hoekje kijken, het angstmonster. Deze kan me verlammen en zorgt er voor dat ik niet meer in staat ben te doen wat ik moet doen. Soms ziet hij me niet omdat het masker dat ik draag mij voldoende bescherming biedt. Soms ren ik hard voor hem weg en kan hij  mij  niet inhalen. Maar omdat ook mijn benen de neiging hebben een blessure te ontwikkelen is het angstmonster wel eens sneller dan ik. Dan kan ik niet veel meer doen dan mijn hoofd ergens onder verstoppen en hopen dat hij weggaat. Meestal helpt afleiding  nog wel en dus ben ik veel buiten en helpen de vogels mij het angstmonster te verdrijven met hun gezang, of blaast mijn vriend de wind de angstgedachten weg. Maar vandaag helpt dat ook niet. Flinke problemen hier met een kind en ik weet even niet meer wat ik moet doen. Geen maskers meer te vinden.......