Een tijd niet geschreven. Ik ben behoorlijk gekwetst en dat heeft veel inpakt gehad. Mijn zelfvertrouwen een knauw gegeven en mij zo van mijn stuk gebracht dat ik nachten niet heb kunnen slapen. Toen ik dacht dat ik het een beetje een plekje kon geven ging de soap gewoon nog even verder. Maar goed, ik zal alles op mijn eigen manier moeten verwerken. Gewoon mijn beroemde maskertje weer opzetten, vriendelijk lachen als de tranen zijn gedroogd en ....door......Ik kom er wel weer, linksom of rechtsom.
Er waren gelukkig ook fijne dingen, Ik mocht een jaartje ouder worden en mijn moedertje bereikte de leeftijd van 90! We vierden deze mooie dagen met familie en het is fijn om iedereen om je heen te hebben.
We moesten jammer genoeg in die hectische periode ook nog afscheid nemen van ons hondje en ook dat had vreselijke inpakt op ons als gezin. Jongste was er letterlijk ziek van, kon niet meer eten, trok zich terug en kwam dagen niet meer beneden. Gelukkig begint dit weer wat te stabiliseren. We hebben haar pootafdrukjes, haar foto en haar as nu op een speciaal plekje staan.
Jongste heeft gelukkig vanaf volgende week een ervaringsplek om te werken en als dit bevalt mag hij 1 oktober beginnen. Ook daar heb ik weer hard voor gestreden en heb ik veel contacten gehad met UWV en gemeente. Voor die tijd gaan we nog een weekje met vakantie met hem en oudste zoon. Ik draai deze weken nog even heel veel diensten om de vakantie periode op te vangen en ga het dan noodgedwongen wat rustiger aan doen.
Daarna zie ik het wel weer, eerst dan maar even weer terug naar de basis. Rust, buiten zijn en mijn zelfvertrouwen en het vertrouwen in de mens weer terug krijgen....