Ontspannen na inspanning

Na een moeilijk telefoon gesprek, een halve dag piekeren, een huisbezoek waar ik absoluut geen zin in had , hebben we een snelle maaltijd genoten, de vlieger gepakt wat drinken en hup naar  het strandje in de buurt. De meeste mensen waren al weg. Ik heb een tijd naar het water gestaard, naar de kinderen gekeken twee tijdschriften doorgelezen en mijn hoofd leeggemaakt.
Heerlijk even niets doen!.Dat vind ik nu echt genieten
De volgende dag twee banken langs, oudste zoon van alles uitleggen,veel praten, veel dingen regelen, eten en naar kamer van oudste om schoon te helpen maken. Hubbie moet de volgende dag daar een klusje doen en dus moet de grond daar echt schoon zijn.
En zo waar oudste komt weer een beetje bij. Er worden hem moeilijke dingen uit handen genomen en hij ziet het weer wat zitten. Hij heeft wel heel veel vragen en steeds dezelfde en dus blijf ik maar uitleggen en uitleggen en uitleggen.
Als we klaar zijn met zijn kamer en naar beneden gaan , loopt hij weg zonder dag te zeggen. Tja, ik wachtte maar even tot hij weer terug kwam en zei hem gedag. O ja , zegt hij draait zich om en loopt de lift in. Dat blijft altijd een steek geven. Eenmaal thuis, op de bank komt de rust weer even over me met een dom spelletje op de tablet.
Een drankje en dan slaat de vermoeidheid in alle hevigheid toe. Ik houd mijn ogen niet meer open en val gewoon op de bank in slaap totdat hubbie mij wakker maakte om te gaan slapen.....

Dagen met vriendjes

Gelukkig zijn de vrienden van jongste ook weer terug van vakantie en komen die regelmatig langs. In huis gonst het weer van de kinderstemmen, worden er weer pannenvol popcorn gebakken, staat er weer risk en catan op tafel, bakken we weer poffertjes met ladingen fruit er naast en is de trampoline weer bezet.
Gezellig! Ik speel lekker een spel mee en zorg voor de catering van de gasten.
Hopelijk komt de vriendin van Marietje uit de stad hier ook nog logeren, dat zou ook gezellig zijn.
Gisterenavond kwam er al een ander weer thuis van vakantie en had ons huis ook gelijk weer gevonden.  Fijn voor Marietje kon zij ook weer naar buiten met iemand, uit zichzelf doet ze dat niet graag.
Zelf heb ik in drie dagen tijd drie keer de specialist gesproken en heb me twee keer mogen melden voor een kleine ingreep. Weer niet leuk maar noodzakelijk. Hopelijk hoef ik nu pas over 3 maanden weer terug. Verder kwam ik er gisterenavond achter dat de put die ik vermoedde een krater bleek te zijn. Heb ik gelijk de nodige maatregelingen genomen , die absoluut niet lollig zijn. Ben ik gewoon misselijk geworden van alle ellende, heb ik mijn beroemde masker opgezet, de radio keihard aan gezet en hard meegezongen. Niet dat het echt oplucht, maar je even laten gaan is alleen maar maar goed. Ik kan moeilijk tegen een boksbal aan gaan rammen, die had ik eerst moeten kopen....afijn, ik heb weer een nacht wakker gelegen en zit met frisse tegenzin te wachten op een telefoontje en met nog meer tegenzin te wachten op enkele dames die een huisbezoek komen afleggen. Want als ik ergens geen zin in heb op zo'n dag als vandaag dan is het dat...eerst mijn bakkie koffie maar eens en proberen of ik mijn wallen kan wegwerken, ha ha.

Dagje vuilnis rapen

Vandaag mochten de twee jongsten kiezen wat we gingen doen. We hadden nog vrijkaartjes voor de b.ataviawerf of we konden naar het speelbos. Het werd het laatste. En al vlak na het ontbijt stonden we allemaal klaar om te vertrekken.
Drinken mee  en een banaantje. Het was nog erg rustig in het bos en nu een paar honderd meter zag ik wat pakjes die achteloos waren weggegooid. Ik ergerde me er aan en liep terug om bij de beheerder een vuilniszak te vragen. Ik kreeg een vuilniszak en een knijper om vuilnis op te rapen. Hij vertelde me dat als kinderen vuilnis rapen zij een ijsje krijgen. Ach zei ik ,voor  de grap , ik lust wel een bakje koffie hoor voor het rapen. De kinderen en wij liepen het hele pad ook door de paardenvallei en ik kwam terug gelopen met een halfvolle vuilniszak vol papier, flesjes en blikjes, ergens vond ik het nog wel grappig ook dat rapen.
Het hele wandelpad  4 km hebben we vuilnisvrij gekregen.
Eenmaal terug liep ik naar de snackkar en deed mijn bestelling, lekker ijsjes voor ons, het was zo warm. De beheerder vroeg nog of ik een bakkie kffie wilde en toen ik wilde afrekenen zei hij dat ik alles gratis kreeg. Ik had er immers zo hard voor gewerkt!
Ik vond het erg leuk, en de beheerder ook want van een kennisje die ik later tegenkwam hoorde ik dat hij had verteld dat er een vrouw was die  met haar gezin het hele bos vuilnisvrij had gemaakt....

Kleine kinderen , kleine zorgen, grote kinderen......

Houdt het dan nooit op!
Weer grote zorgen rond oudste zoon.
Soms worden we er een beetje moedeloos van.
Waar is dat heerlijke onbezorgde van vroeger.
Afijn, we gaan oudste nu onder curatele laten plaatsen, zodat wij weer alle zeggenschap hebben. Want zo kan het niet langer.
Ons uitgeruste gevoel is verdwenen. Aankomende week weer veel gesprekken, ziekenhuis bezoek, fysio ect.
Was er ook nog wat leuks? Jawel hoor MZ is terug uit schotland, daar gaan we morgen koffie drinken.
De tuin krabbelt weer op na de boomaanslag.
We aten deze week geweldig lekker met allerlei gerechten uit verre landen.
We deden gewoon heel goedkoop boodschappen en aten voornamelijk uit de vriezer.
Ik werkte een enorme administratieberg weg na de vakantie,
Ik kocht een parkietje voor mijn jarige moedertje en mocht hem een weekje hier hebben, wat een gezelligheid!
Ik kraakte mijn laatste hazelnoten en maakte een heerlijke notentaart.
Kocht 3 leuke boeken in de kringloop om cadeau te doen.
Begon een nieuwe cursus over koken zonder E nummers.
Ruimde mijn hobbykamer op en kwam weer leuke dingen tegen.
At gratis kwarteleieren.
Ging met de jongsten lekker zwemmen in een stad vlakbij.
Genoten we van een logeerpartij van een vriendin van Marietje.
Gingen we naar het spelcomputermuseum. Bakte ik een geweldig super volkoren roggebrood.
Genoeg leuke dingen om van te genieten maar toch  overheerst het machteloze gevoel. Zeer blijft het doen de onmacht omdat je kind het niet redt in deze maatschappij. En dat is dan de eerste van de 4.......
Ik ga mijn bed maar opzoeken.
Het wordt morgen vast een zonnige dag      dat heb ik heel erg nodig nu!