Op een eiland

.. zaten we een paar dagen, even rust na alle hectiek. We liepen langs de zee, zaten op het strand, renden door duin en over het strand. Fietsten, dronken een keertje koffie op een terras, gingen een keer uit eten. Dochterlief had vrienden uitgenodigd in ons huis en paste op de hond.. Ondertussen ging ze nog op voor haar rijexamen en slaagde ook gewoon. Deze week proberen we de rust er nog in te houden en tijd voor ons zelf te pakken Maar de weken er na dan staan er weer 4 ziekenhuisbezoeken op de planning, mag ik nog wat werken tussendoor. En hoop ik dat er eindelijk de tuin wordt gerenoveerd. Het wordt druk genoeg deze weken. En in  de portomonaie zal de bodem zichtbaar worden. We beginnen dan gewoon weer opnieuw. 😏

De meest angstigste week van mijn leven.

Maar gelukkig kwam het goed. 

De cardioloog vond nog iets heel anders naast een ritmestoornis. Ik mocht gelijk voor een foto en binnen een paar uur had ik bericht.  Ik werd met spoed doorgestuurd voor verder onderzoek, Er was iets gevonden dat er niet hoorde. Gelijk bloed wezen prikken en gewacht tot  de middag tot ik wist of de nierfunctie goed was. Donderdag de scan. En vrijdag de uitslag. De nachten waren een hel, beren, vreselijk veel beren. Want wat als het kwaadaardig was... Wie zorgt er voor mijn oudste, wat moet hubbie allemaal extra doen. Hubbie was ook helemaal van slag, we hebben afspraken gemaakt en werden weer eens met onze neus op de feiten gedrukt dat dit gezin eigenlijk heel apart is. 

Gelukkig bleek dat de plek een beschadiging is van een eerder doorgemaakt ontsteking die is gaan verkalken. Ik mag over een half jaar terug om een nieuwe scan te maken om te kijken of het niet groeit en krijg nog verdere onderzoeken naast de onderzoeken voor de ritmestoornis. Onder de pannen voor een tijdje dus

Maar nu kan ik weer even opgelucht ademhalen. Als ik niet benauwd ben dan. 😏