Gisterenavond waren we met alle kinderen en bonusdochter bij onze óudste'vriend. We kennen hem al van de uni van Hubbie en onze vriendschap is nog even hecht als toen. Al onze kinderen hebben een goede band met hem en hij voelt eigenlijk meer als familie. Gisteren aan tafel hadden we mooie gesprekken en een van de gesprekken ging over werken om te leven of leven om te werken. Vraag aan jongste was of hij binnenkort meer wilde gaan werken. Op dit moment werkt jongste 5 ochtenden in de week. Er was even verwarring bij jongste want hoe leg je uit dat je wel wil werken maar dat het niet altijd geestelijk en lichamelijk kan of goed voor je is. Toch kon hij samen met mij duidelijk maken dat het er om ging dat je het naar je zin hebt op je werk en dat geld niet het belangrijkste is.. Jongste gaf een voorbeeld van een ex collega die voorheen veel te veel werkte en nu op het eind van zijn werkzame leven opeens in de gaten had dat hij daardoor zijn gezondheid heeft ondermijnd. Hij heeft zoveel rugklachten dat hij niet meer kan genieten van de mooie dingen in het leven.
Jongste vertelde, ik ben nog jong, ik ben 19 en ik hoef nog niet veel te werken omdat ik nog bij mijn ouders woon. Ik ben nog niet zo erg sterk, maar vind mijn werk erg leuk. Daardoor wil ik wel werken maar niet te veel werken. Als ik de hele dag werk ben ik aan het eind van de dag te moe om nog te kunnen sporten of ontspannen. Ik kan mijn hele leven nog werken , ik heb nog tijd genoeg. Ik vind dat jongste gelijk heeft.
Onze vriend is nu met pensioen en heeft de laatste 10 jaar van zijn werkzame leven ook heel andere keuzes gemaakt dan er van hem verwacht werd. Hij is in plaats van in de IT op een plek gaan werken waar hij zijn kooktalent en organisatietalent kon gebruiken. Ook hij ging in salaris veel achteruit. Maar wat is nu belangrijker. geld of geluk?
Ook dochterlief werkt niet full time. Door haar beperking kan ook zij niet meer uren maken dan dat ze nu doet. Hierdoor zit ze financieel erg krap, maar zoals ze zelf ook zegt, ik ziet liever krap en voel me lichamelijk redelijk dan dat ik veel werk en me slecht voel en ik niets meer kan in de weinige vrije uren. Het weegt niet tegen elkaar op.
Hubbie gaat ook minder werken. We gaan salaris inleveren, maar krijgen meer vrije tijd. Tijd om te wandelen en fietsen, museum bezoek en familie en vrienden bezoeken. Veel meer waard dan meer geld verdienen. Tijd voor elkaar en voor je zelf is kostbaar. Het glipt door de vingers weg als je niet uitkijkt.
De keuze die ik laatst heb gemaakt was ook voor mijn geestelijk welzijn beter. Ik ben zo geraakt en maar heb(juridisch) laten zien dat ik niet over me heen laat lopen en dat in mijn recht stond. Toen dat duidelijk was heb ik een voor hen vreemde keuze gemaakt. Ik stond in mijn recht maar heb uiteindelijk gekozen voor mijn welzijn. Veel minder geld, veel meer tijd, veel minder stress.
Ach werken is vaak fijn en geld om te leven is echt nodig. Maar te veel werken en niet meer genoeg tijd en fut hebben om te leven....nee daar gaan wij niet voor.
Jullie visie op werk en geluk begrijp ik helemaal. Wij hebben ook beiden nooit volledig gewerkt. Eenvoudig leven met minder geld. Hoewel,als je dan zelf b.v. kleding maakt,brood bakt of klussen aan huis en auto doet verdien je weer iets terug.
BeantwoordenVerwijderen