In de ochtend naar Marietje gereden om een fiets af te leveren en pal voor de deur een telefoontje krijgen met heel leuk nieuws van mijn nieuwste werkgever. Beetje hieper de pieper lunch ik samen met Hubbie, Aan tafel zie ik dat er iemand van mijn zorggroepje een berichtje heeft gepost. Degene waarvoor we zorgen wordt eind van de middag in slaap gebracht. Na het eten stap ik snel op mijn fiets en rijd er naar toe. Op verzoek van de kinderen lees ik een stuk uit de bijbel voor en ik zie de ogen open gaan. Dit deden we altijd samen na het eten als ik er was. Ik doe even mijn mondkapje af, er is herkenning. Ik streel nog een keer de al koude hand. Goede reis....
Thuis gekomen heb ik een mail waar ik al een tijd op zit te wachten. Ik blijk in mijn recht te staan. Juridisch gezien mijn gelijk gekregen. Ik heb al een tijdje minder pijn en daarom ren ik die avond eindelijk weer in mijn oude groepje, tempo rustig aan, niets forceren en kom als laatste aan. Heerlijk ontspannen in de late avond neem ik een besluit. Zo klaar!! Ik slaap die nacht goed en schrijf de volgende ochtend het antwoord op de mail. Zo!! Klaar!!!
( maar volgens hubbie wordt er vast een andere stok gevonden om alsnog mee te slaan...We hopen samen dat hij geen gelijk heeft)
Zeker een dag met verschillende emoties. Hoop,dat er geen stokken zijn
BeantwoordenVerwijderen