Omdat we Marietje wat moesten brengen reden we gelijk verder naar een klein stadje in de buurt van de vecht. We parkeerden onze auto daar en begonnen aan een wandeling. Het was koud maar zonnig en er woei een schrale wind. In het begin liepen we door een bos en hadden we er niet echt veel last van maar later liepen we over een dijkje langs de uiterwaarden van de vecht, We waren blij dat we hete thee bij ons hadden. Het was een fijne wandeling en twee en een half uur later waren we weer bij de auto. Met gloeiende oren, Maar eerlijk was eerlijk, het was heerlijk.
Heerlijk zonnig maar koud
kerstbrood dat over was en hete thee
prettig om zo even bij te komen
naar de overkant van de vecht over een stuw
Hier houd ik van
kunst van een boomstronk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten