Vanmorgen vroeg na een wandeling met de hond, nam ik een kop koffie en stond peinzend voor het raam. De achtertuin ziet er verwaarloosd uit.... De leibomen zijn nog niet gesnoeid, de blauwe regen en de druif ook niet. De kas is niet schoongemaakt en op het gras ligt nog al het blad. Het hout is niet gehakt en de kruiwagen staat vol water.. De trampoline staat er nog en de stoelen zijn niet onder het afdak. De zij tuin en de voortuin liggen er nog net zo bij als in de zomer...., Mijn tuin, waar ik zo van houd is verwaarloosd. Mijn lijf wil niet meer. Ik heb al maanden pijn en ben ingetapet. Ik kan niet meer hardlopen zonder pijn en de oorzaak is bekend. Naast mijn schouder gaat mijn nek nu meedoen en slaap ik al weken slecht. Omdraaien lukt niet meer zonder pijn.
Ik pak een papier en een pen en zet alles op een rij.
Waar word ik blij van. Wat is niet leuk. Waar krijg ik energie van.
Wat gebeurt er als ik.... Hoe staat mijn gezin er voor... Mijn oudste.... Mijn moeder.... Mijn Hubbie....
Ik schrik van alle dingen die ik opschrijf...
Dan weet ik het... Ik hak de knoop door.. Ik stop...
Morgen schrijf ik mijn leidinggevende een bericht..
Als ik mijn mailbox open zie ik een rekening van de fysio...
Op dit moment zit ik dik, heel dik over mijn aantal behandelingen heen. De rekening is hoog, heel hoog. Ik heb mijn extra loon van deze maand hard nodig om deze te betalen. Belachelijk eigenlijk. Door het werk een heftige blessure en vervolgens door blijven werken en dikke rekeningen krijgen.
Ik ben niet goed bezig. Ik hak de knoop door.
Ik stop met mijn vaste baan.
Maar als je ziek bent door het werk, is het dan niet mogelijk om je ziek te melden? Dan heb je recht op doorbetaling van je salaris, kun je de dure behandelingen betalen en doorgaan met de behandelingen. Wie weet knap je op door de combinatie van behandeling en rust-door-niet-te-werken? Stoppen met werken begrijp ik hoor, maar of dat de juiste oplossing is?! Sterkte ermee, welke beslissing je ook neemt.
BeantwoordenVerwijderenZiek melden bij ons is heel moeilijk. We hebben een klein team en de anderen moeten de diensten dan oplossen. Er lopen er nu meer met klachten omdat het werk eigenlijk te zwaar is en we steeds weer voor elkaar invallen. Ik heb al eerder aangegeven dat het niet te doen is. Dat ik niet meer inval omdat ik overbelast ben. Maar we krijgen er niemand bij. Vanmorgen besloten om voor mijzelf te kiezen. Ik hoop nog wel te Kunnen flexen met veel minder uren
VerwijderenBen je helemaal gek?
VerwijderenGewoon ziek melden! Je hebt er RECHT op, en misschien is dat dan eindelijk het signaal voor het bedrijf waar je werkt om voor iedereen de werklast te verminderen.
Goed dat je alles op papier heb gezet en tot een heel goed besluit bent gekomen! Zal wennen zijn maar uiteindelijk levert dit besluit je winst op. Sterkte en beterschap hoor!
BeantwoordenVerwijderenDank je
VerwijderenDat is een hele verandering. Goed dat je nu kiest voor stoppen al is het moeilijk.
BeantwoordenVerwijderenIk hoop nog wel wat te kunnen flexen. Maar vast op de zware groep wil ik echt stoppen.
VerwijderenDat was een moeilijke beslissing, ik weet hoeveel plezier je in je werk hebt. Soms is het nodig je verstand te volgen en niet je gevoel, hoe tegenstrijdig dit ook is.
BeantwoordenVerwijderenLijstjes zijn handig, niet leuk, maar het laat je wel zien hoe het er nu voor staat.
Sterkte en succes, maar vooral een dikke, heel voorzichtige knuffel.
Liefs,
Nathalie
Heel moeilijk. Maar erg nodig. Veel dingen die ik leuk vind kan ik niet meer doen. Dat is het werk niet waard. Veel voorbeelden gehad de laatste tijd dat het niet altijd zo gaat als dat je wil. Dat het zomaar klaar kan zijn.
VerwijderenIk heb nog even de laatste boodschap van mijn overleden vriendin gelezen.... En dan wordt je wel weer even met je neus op de feiten gedrukt.
Ik wens je heel veel sterkte, en vooral herstel. Geen baan is waard je gezondheid.
BeantwoordenVerwijderenDank je
VerwijderenNog even iets rustiger...
BeantwoordenVerwijderenIn Nederland heb je het recht om je ziek te melden, als je ziek bent. Je werk zal je dan tijdens je ziekte blijven betalen.
Je hoeft NOOIT aan je werkgever of leidinggevende te vertellen wat er mis is. In plaats daarvan verwijst je werkgever je naar de bedrijfsarts. Bij de bedrijfsarts moet je wel vertellen wat er scheelt. De bedrijfsarts zal vervolgens bedenken, of je je werk wel of niet kunt doen met de ziekte of klachten die je hebt. En ook, hoelang dat waarschijnlijk gaat duren.
Jouw werkgever moet twee jaar lang jouw loon doorbetalen terwijl je ziek bent. Na die twee jaar moet jouw werkgever ook kunnen aantonen dat hij z'n best heeft gedaan om je weer aan het werk te krijgen. Daarom is er vaak een heel plan van aanpak om iemand die om de een of andere reden uitgevallen is, weer aan het werk te krijgen.
Kortom, Marie, in jouw geval zou ik me morgen ziek melden. Daarna zou ik ook eerst maar eens met jouw huisarts gaan praten. Dat is NIET de bedrijfsarts dus, maar wel iemand die er voor jóu is en die misschien nog goede ideeën heeft over hoe jij jouw gezondheid kunt verbeteren.
Daarna wacht je rustig af, tot je een oproep krijgt om naar de bedrijfsarts te gaan. Daar leg je uit, wat jouw probleem is. Als je informatie mee kunt nemen van bijvoorbeeld de huisarts, dan kan dat enigszins helpen. Maar dat hoeft zeker nog niet bij de eerste afspraak.
En dan... wie weet... ik hoop heel erg dat je een capabele slimme bedrijfsarts zult treffen die jou en het bedrijf misschien goed kan adviseren over hoe het werk zodanig kan verbeteren dat jij het weer met veel plezier en gezondheid kunt doen.
Bedankt voor je uitgebreide antwoord.
VerwijderenIk ga me niet ziekmelden nu. Ik heb 1 januari een vroege 7.00 beginnen. En je krijgt echt niemand op zo'n dag. Ik ga wel de arts even inschakelen. Moet er toch heen omdat er weer plekjes zijn die moeten worden weggehaald. Straks nog even overleg met de fysio. Daarna ga ik een mail doen aan mijn leidinggevende en vraag ik een gesprek aan. Nog geen ontslagbrief.
Tenslotte... mocht je lid zijn van een vakbond, dan is dat ook een goede groep mensen om met je mee te denken over hoe het nu met je gaat en over wat je volgende acties kunnen zijn.
BeantwoordenVerwijderenIk ben hier eigenlijk vooral zo fel over, omdat ik op mijn eigen werkplek een goede collega heb gehad die Parkinson kreeg, en die toen minder goed ging functioneren. En die vervolgens zelf ontslag heeft genomen, waardoor haar gezin in financiële moeilijkheden kwam. Ze had zich ziek moeten melden (want ze was het toch ook?), maar ik denk dat ze dat zelf niet (meer) goed begreep in de situatie waar ze in zat.
Allereerst zou ik je aanraden, zoals meer mensen doen, naar de huisarts gaan en vertellen hoe het zit. Meld je ziek en wacht op uitnodiging van bedrijfsarts!
BeantwoordenVerwijderenOntslag nemen is de kortste klap maar je moet aan jezelf, je gezin en de toekomst denken!
Ik begrijp je loyaliteit naar je collega heel goed. Je instelling is bewonderingswaardig. Je werkgever mag zijn handen dichtknijpen met zulke mensen.
BeantwoordenVerwijderenMaar je houdt met je instelling een probleem in stand waar jezelf een hoge prijs voor betaald. Een werkgever gaat niets doen wanneer jullie steeds meer en meer op je nemen.
Wanneer je afscheid neemt van je baan en dus inkomstenbron en je komt vervolgens in de knel dan gaat de stress niet helpen en krijg je wellicht andere en ergere klachten.
Het moet nu even om jou en je herstel draaien. Dat is meestal niet de beste tijd om drastische beslissingen te nemen.
Succes en sterkte met de pijn.
Wauw, dat is een grote beslissing. Bijzonder hoe het kan helpen om dingen eens op te schrijven en hoe je dan ineens tot een besluit kunt komen.
BeantwoordenVerwijderenJe dilemma is heel herkenbaar, je wilt je collega’s niet met jou ziek zijn belasten, maar besef je wel dat jij en je collega’s jullie problemen zelf in stand houden? Als jij ontslag neemt, komt er iemand anders en gaat alles op dezelfde voet verder. Als jij ziek wordt is dat een probleem voor de organisatie en niet voor je collega’s!! Ze zijn niet verplicht om jou uren over te nemen! Als jullie zelf telkens de gaten dichten die er in de planning zijn, dan gaat er niks veranderen, je organisatie heeft er nu misschien profijt van, maar uiteindelijk raken jullie allemaal overbelast en hebben de organisatie, de cliënten en alle collega’s er last van! De CAO bestaat niet voor niets en is er o.a. om ons te beschermen tegen de organisatie en onszelf. Vooral in de zorg is dat laatste vaak hard nodig! We zijn te lief voor iedereen, behalve voor onszelf, maar besef dat als je niet goed voor je zelf zorgt, je straks helemaal niet meer voor anderen kan zorgen! Nooit ontslag nemen in dit geval, maar ziek melden bij je werk en aan de slag met een bedrijfsarts of reïntegratie coach. Je collega’s zouden moeten weigeren om langdurig uren van jou over te nemen, daar heeft uiteindelijk niemand wat aan, ook de cliënten niet, voor wie je misschien nu denkt dat dit het beste is. Zelf werk ik ook in de zorg en wij hebben als team besloten dit niet meer te doen, ook geen werk in eigen tijd en nu blijkt dat er wel personeel bij kan, dat we de zorg kunnen verdelen over meerdere teams, dat er af en toe uitzendkrachten en flexmedewerkers ingezet kunnen worden en dat we best meer kunnen samenwerken met andere zorgorganisaties die met dezelfde problemen zitten. Een organisatie wordt dan gedwongen om ‘out of the box’ te denken en dan zijn er veel meer mogelijkheden dan je zou denken. Misschien wordt alles eerst moeilijker, maar daarna kan het alleen maar beter worden. Ik hoop dat je nog wat aan mijn reactie hebt, succes en ik hoop dat je uiteindelijk beter wordt en weer met veel plezier en passie en op een gezonde manier je werk kunt doen!
BeantwoordenVerwijderenDank je wel voor je antwoord.
VerwijderenDaar heb ik zeker wat aan. Ik ga binnenkort in gesprek met mijn leidinggevende.
Veel aan je raad gehad. Dank je wel. Er zijn dingen die nu besproken worden en er komen mensen langs die gaan kijken naar wat verbeterpunten omtrent de zorg rondom de cliënten.
VerwijderenOok worden er extra hulpmiddelen aangeschaft. Wie weet is dit een oplossing voor ons allemaal.
Ik begrijp het zo goed! Twee jaar terug heb ik een sabbatical genomen , gelukkig kon dat financieel, ik wilde niet in een af ander intergratieplan gewoon helemaal niets met het werk te maken hebben. Nu ben ik alweer ruim een jaar aan het werk op dezelfde werkplek en voel dat het nog steeds teveel kost. Ik hoop dit jaar knopen door te hakken ...andere baan ..in de flex . Goed van je om alles op papier te zetten dan zie je ook wat eraan scheelt he. K benieuwd hoe het verder gaat bij je.
BeantwoordenVerwijderenLiefs
Kijk, niet elke bedrijfsarts is goed. Maar misschien ook voor jou: een preventief gesprek met de bedrijfsarts geeft je misschien wat goede ideeën?
Verwijderen