zuurkool met spek en meer.

Tradities, elke gezin heeft ze. Ze groeien mee met het gezin , sommige verdwijnen naar verloop van tijd en andere blijven. Zoals het hier traditie is om te lunchen met oliebollen en ook om de eerste januari te beginnen met zuurkool en spek.
Het gezegde gaat; eet op 1 januari zuurkool met spek en je hebt de rest van het jaar aan geld geen gebrek. Er zit veel waarheid in deze spreuk want als je aan het begin van de maand zuinig doet met je maandgeld heb je meer kans dat je het redt die maand. Zo ben ik ook opgevoed. Omdat mijn beide ouders uit een arm gezin komen, waarbij elk dubbeltje drie keer moest worden omgedraaid, zijn mijn ouders altijd erg zuinig geweest. Nooit was er tekort in ons gezin, iedereen kon altijd mee eten en de deur stond voor iedereen open. Maar er werd niets over de balk gegooid. Mijn vader repareerde vaak zijn eigen kleding, lapte zijn eigen schoenen op en maakte van iets ouds iets nieuws.  Aan de andere kant, was hij wel gek op weg gaan. Wij gingen regelmatig uit eten, gingen vaak op kampeer vakantie en hij verzon altijd leuke gekke uitstapjes. Zo pakte we de caravan in om een dagje naar het bos te gaan BARBECUE mee en als het donker was gingen we pas terug. Het leek wel vakantie.
Mijn moeder maakte van alles een feestje. Alle kinderen uit de buurt kwamen bij ons kerststukjes maken en we maakten de versiering er in zelf. We vierden samen carnaval, met niets en hadden de grootste lol. En in plaats van friet van de frietkraam aten wij zakjes friet uit koffiefilters. ha ha .
Ik merk dat wij dat wel hebben overgenomen. Vroeger hadden hubbie en ik ook geen cent te makken, rond kwamen we wel. zuurkool aten we graag en vaak. Pannenkoeken stonden ook regelmatig op het menu en als er geen geld was om de was naar de wasserette te brengen wasten we alles op de hand. Van een leerling salaris en een piepkleine beurs konden we net rond komen, ik kreeg geen reiskosten vergoeding maar moest wel elke dag 4 uur reizen om op mijn werk en weer terug te komen. Voor mede studenten maakte ik van een lapje een broek en als tegenprestatie aten we daar een maaltijd.
We  nodigden veel vrienden uit en die namen altijd wat mee. Want ook zij hadden niets te makken en zo hielpen wij elkaar de maand rond.
Soms mis ik die tijd. De saamhorigheid. Maar ik dwaal af. Zuurkool dus op  1 januari.

Dit jaar gaan we proberen rond te komen met  minder. De reden is wel leuk. We gaan sparen voor de verhuizing. Dit voorjaar gaan we ons huis in de verkoop zetten .
Beide jongste kinderen gaan dan in de stad naar school en moeten elke dag minimaal 3 uur reizen. Nu wordt het nog vergoed door de gemeente maar ik vrees dat ook dat gaat veranderen. Hubbie gaat nu met de auto naar het werk. Dit wordt voor een deel vergoed. Als hij met openbaar vervoer zou gaan wordt het helemaal vergoed. Wij zouden dan een auto weg kunnen doen. Als we in de stad zouden wonen zou mijn werk dan wel verder weg zitten, maar dat vind ik geen bezwaar.Met de auto kan ik er in drie kwartier zijn in de spits.

We zijn vorig jaar al begonnen met spullen te verkopen en een potje te maken voor de verhuizing. Vanmorgen vroeg....11 uur kwam er weer iemand iets ophalen dat we op marktplaats hadden gezet. lekker! Andere dingen gaan gewoon weg, naar de tweede handswinkels hier of vinden een ander plekje.Twee dagen terug was er een oproep voor een gezin in nood. Jongetje maat 134 had geen enkele hele broek meer.
Jongste hier is die maat uit en zo ging er een heel pakket van sportkleding tot winterjas die kant op. En zo verdwijnt er hier steeds meer.  Dat ruimt lekker op voor de verkoopfoto's