Het was een mooie dag voor mij, de eerste dag op mijn nieuwe werkplek. Ik voel me er welkom. Ik hoop dat ik hier met veel plezier mag gaan werken. Het is wel weer invalwerk maarja.... En gelukkig was de pijn in mijn rug afgezwakt naar een moe vervelend gevoel die wel houdbaar was.
Het was ook een mooie dag voor jongste die samen met mij naar zijn werkervaringsplek reed en doodzenuwachtig het bericht kreeg dat hij een contract heeft gekregen voor een half jaar. Absoluut niet verwacht maar wel zo hard op gehoopt. Op de terugweg kochten we een taartje en mocht hij kiezen wat hij en zijn vader gingen eten. Het werd zalm op huid gebakken met krieltjes en worteltjes, Zelf mocht ik een middag/avond/nacht werken en kon ik er jammer genoeg niet bij zijn. Maar een stuk taart hebben we samen met veel smaak gegeten. We belden Oma om het goede nieuws te vertellen en lichtte zijn broers en zus in. Nu school nog, die waren ook al heel benieuwd hoe het hem zou vergaan. Want een jongen met een rugzakje op school , volgen ze wel een tijdje na de diplomering. De aankomende week ben ik drie dagen vrij en gaan jongste en ik kijken voor schoenen en kleding voor hem. Hij heeft een moeilijke maat. Schoenmaat 39 en een brede voet. Broekmaat 28/32 . (Maatje 158 voor korte broeken is gelukkig wel te vinden maar daar heeft hij nu niets aan, ha ,ha.) Voor schoenen zijn we al een paar keer er op uit geweest, speciaal ook schoenen besteld maar nog niets gevonden dat past en ook nog eens leuk is en naar zijn smaak.
Dat is goed nieuws! Fijn dat hij mag blijven en ik vind het ook mooi dat de school sommige jongeren blijft volgen na de diplomering.
BeantwoordenVerwijderenDe zoon van mijn vriendin is zwaar autistisch en ook via een stageplek (met extra begeleiding) in een baan gerold. Vriendin en ik zijn daar laatst eens wezen kijken, gewoon onverwacht en dat vond hij heel erg leuk.
Zo fijn he als deze jongeren ook een kans krijgen om te laten zien wat ze kunnen. Wat leuk dat je daar bent gaan kijken. Hij zal trots geweest zijn!
Verwijderen