Er was een tijd dat mijn jongste zoon, absoluut niet ging eten. Hij vertikte het. Hij at al 8,5 jaar geen groente of fruit, alleen banaan. Hij was onder behandeling bij een diëtiste en kreeg uitgebalanceerde drinkvoeding omdat hij enorme tekorten had. Omdat oudste zoon ondervoed is geweest en nog dagelijks problemen daarvan ondervindt ( kinderen hongeren zichzelf niet uit zei het CB, maar die van mij wel, omdat ze door hun autisme geen hongerprikkel ervaren) hebben we bij jongste zoon dit snel bespreekbaar gemaakt bij de kindersartsen en psychiater. Op een gegeven moment stond hij zelfs op de wachtlijst om te worden opgenomen in een eet kliniek aan de andere kant van het land.
Maar opeens ging de knop om en begon hij door een uitdaag spelletje van zijn zus te eten. Een jaar zijn we nog bezig geweest om dit uit te breiden en daarna de drinkvoeding af te bouwen.
Nu zijn we zover dat hij bijna normaal eet. Gisteren schepte hij drie keer groente op! Wie had dat ooit kunnen bedenken! En vanmorgen at hij met gemak drie boterhammen......Terwijl ik er vroeger met hangen en wurgen er een halfje zonder korstjes in kreeg..Hij wordt ook in enen langer, al zijn broeken hebben opeens hoog water en zijn mouwen lijken elke week korter te worden....
Een groeispurt dus.
De tweede die een groeispurt heeft is Marietje. Alleen op een andere manier.
Eergisteren kregen we te horen dat zij met ambulante begeleiding naar een andere school zal gaan. Zij heeft zich het afgelopen jaar zo ontwikkeld dat men het aandurft om haar naar een sprint lyceum te laten gaan. Trots ben ik! Heel trots!
Zo kan ze leren, dat er lessen kunnen uitvallen, dat ze later kan beginnen, dat ze nog zelfstandiger kan gaan werken. Plannen gaat al heel goed en ik hoef haar nauwelijks begeleiding te geven in haar werk. Woh!! Hier staat een heel trotse moeder!!
Gefeliciteerd trotse moeder! Wat fijn dat jullie zoon nu eet. Nog even een hele dikke digitale knuffel! want wat kun je je machteloos voelen als je kind niet wil eten.
BeantwoordenVerwijderenIk maak mij ook regelmatig zorgen over het eten van mijn zoon. laatste keer gaf de kinderarts aan dat het misschien tijd word om hem door te sturen naar een diëtiste, hier heeft hij al gelopen en zag zoontje niet meer zitten. We zijn nu zover dat hij aan het eten likt, klinkt gek maar voor ons een hele overwinning.
En dikke proficiat voor je dochter natuurlijk, ze komt er wel die marie van jullie ;-)
Wat een zorg hè! wij zijn ook zo blij dat het nu eindelijk wel lukt! hier was likken aan het eten ook al een hele overwinning, daarna een hapje en uitspugen. je wil niet weten hoe lang dat heeft geduurd. Ik hoop dat het bij jouw zoontje ook gaat lukken. Heeft hij ook ASS? Zo te lezen heeft hij veel overeenkomsten met mijn kinderen.
BeantwoordenVerwijderenMijn zoontje heeft een prikkelverwerkingsstoornis SI genaamd. Het is een vorm van autisme.
VerwijderenSI? Dat is nieuw voor mij. Ik zal er eens iets over opzoeken.
BeantwoordenVerwijderenOp Google zag ik er niets over. Maar ik ga verder zoeken. Ik heb veel interesse in Autisme, niet zo verwonderlijk hi hi. Ons leven draait 24 uur per dag om Autisme.
Wat lijkt me dat ontzettend zwaar als je kind niet wil eten! Maar geweldig dat dat nu helemaal verandert is.
BeantwoordenVerwijderenEn wat super dat het met je dochter zo goed gaat dat ze naar een andere school mag.
Kan me er iets bij voorstellen dat je trots bent op ze.