Geluksgevoel door fluitende vogels

Vanavond toen ik de hond ging uitlaten werd ik overvallen door een geluksgevoel toen ik de merels hoorde fluiten. Ik weet niet hoe dat komt, maar weet dat ik dat als kind al had.Ik kan me nog herinneren dat toen ik als kind buiten liep en eigenlijk naar binnen moest omdat de lantarens aan gingen, maar ik  buiten bleef om naar de merels te luisteren. Mijn moeder was eerst boos omdat ik te laat binnen was maar toen ik vertelde dat ik gewoon voor de deur aan het luisteren was naar de vogels moest ze er om lachen. Ik krijg er een speciaal gevoel van, net alsof ik verliefd ben, kriebels. En dus stond ik net ook nog buiten te luisteren. Zo mooi, de nog kale bomen in het laatste licht en mooi afstekend tegen de donkerblauwe lucht. De merels die van de ene boom naar de ander fluiten en antwoord krijgen.  Ik kan er geen genoeg van krijgen, Zo mooi!!