vandaag met een marietje die niet meer uit haar ogen kon kijken van vermoeidheid op controle geweest. tja en dan weet de huisarts het niet meer. Met medicatie is haar schildklier hormoon wel weer op peil, maar haar vermoeidheid neemt niet af,
ze ziet er nog steeds niet uit. bleek , opengebarste witte lippen, gebogen sloffige tred, koud, ongeinteresseerd en vergeetachtig.
Afijn arts weet het niet meer en we mogen door naar het ziekenhuis, misschien dat ze daaar wat meer kunnen. ik wil nu eindelijk mijn meisje weer eens terug..
Dat wordt nu de kinderarts....... Ik hoop dat die wat verder komt....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten