Het is alweer een tijd geleden dat ik iets postte.Er gebeurt genoeg om over te schrijven, daar niet van, maar ik had de puf er niet voor. Net als elk jaar wordt ik onrustig aan het eind van het jaar. Ik hoor meer mensen er over.
Omdat het zo lang donker is en koud en nat, maken we minder wandelingen dan anders. En met wandelen maak ik mijn hoofd leeg. Afgelopen week ben ik met dochterlief een workshop wolverven gaan doen. Gezellig en ook heel rustgevend voor mijn hoofd. Nu heb ik vier strengen eigen geverfde sokkenwol liggen. dus ik kan flink aan de slag.
Deze week heb ik geen werk op de planning staan, maar dat kan zomaar weer veranderen. Ik ga mij bezig houden met de cursus die ik doe en misschien mijn huis wat kerstsfeer geven. Het blijft een dingetje, die kerstsfeer.ik houd het ook zo minimaal mogelijk. lichtjes een kerststuk en een miniboompje,
Gisteren was de sterfdag van mijn vriendin. 7 jaar geleden stierf ze. Er wordt nog elke dag aan haar gedacht en haar lidcactussen hebben weer uitbundig in de bloei gestaan. Haar orchidee komt ook weer in bloei. Zo mooi dat ze hierin ook voortleeft in onze gedachten.
In gedachten ben ik ook bij degene die het, nu in deze tijd, nog moeilijker hebben dan op de andere dagen. Mensen die hun kind hebben verloren,hun parner, of hun ouders.
Vandaag waren alle kinderen en mijn moedertje hier. Wat ben ik dan dankbaar dat ik deze mooie mensen om mij heen mag hebben,
Hier ook nog geen kerstversiering, komt een dezer dagen nog wel.
BeantwoordenVerwijderenWat leuk een wolverf cursus. Ik ga binnenkort wol verven met voedingskleurstof, eens kojken hoe gaat.
Hoe fijn om je familie bij elkaar te hebben hè.
zo leuk. je krijgt geweldig mooie kleuren met verschillende technieken. veel plezier ermee.
BeantwoordenVerwijderenIk vind het mooi dat je vriendin nog leeft in jullie gedachten na zeven jaar.
BeantwoordenVerwijderen