Je hoofd leeg rennen.

Als ik buiten sta en de snijdende wind in mijn gezicht voel vraag ik me af hoe ik in hemelsnaam heb bedacht dat ik dit leuk vind.
Maar na 500 meter weet ik het weer, ik begin mijn ritme te vinden en opeens is het er weer, ik kom in een soort van trance. Ik hoor alleen het geluid van mijn schoenen op het pad, loop onder de hoge bomen en de bladeren dwarrelen naar beneden. Ik ruik de herfst voel de wind en herhaal in mijn hoofd een mantra. Het wordt weldadig warm in mijn lijf.
Voor ik het weet is mijn rondje van 5 km om en loop ik weer in de bewoonde wereld. Als ik langs de sportschool kom zie ik mensen op de loopband, ik hoor de dreun van de muziek. Snel ren ik de bocht om en loop het laatste stukje door het park. Na een paar minuten sta ik voor mijn deur. Heerlijk, hoofd leeg, na zo'n week kan ik dat echt gebruiken. Mijn maandag kan weer beginnen, fris en fruitig😉