Na een moeilijk telefoon gesprek, een halve dag piekeren, een huisbezoek waar ik absoluut geen zin in had , hebben we een snelle maaltijd genoten, de vlieger gepakt wat drinken en hup naar het strandje in de buurt. De meeste mensen waren al weg. Ik heb een tijd naar het water gestaard, naar de kinderen gekeken twee tijdschriften doorgelezen en mijn hoofd leeggemaakt.
Heerlijk even niets doen!.Dat vind ik nu echt genieten
De volgende dag twee banken langs, oudste zoon van alles uitleggen,veel praten, veel dingen regelen, eten en naar kamer van oudste om schoon te helpen maken. Hubbie moet de volgende dag daar een klusje doen en dus moet de grond daar echt schoon zijn.
En zo waar oudste komt weer een beetje bij. Er worden hem moeilijke dingen uit handen genomen en hij ziet het weer wat zitten. Hij heeft wel heel veel vragen en steeds dezelfde en dus blijf ik maar uitleggen en uitleggen en uitleggen.
Als we klaar zijn met zijn kamer en naar beneden gaan , loopt hij weg zonder dag te zeggen. Tja, ik wachtte maar even tot hij weer terug kwam en zei hem gedag. O ja , zegt hij draait zich om en loopt de lift in. Dat blijft altijd een steek geven. Eenmaal thuis, op de bank komt de rust weer even over me met een dom spelletje op de tablet.
Een drankje en dan slaat de vermoeidheid in alle hevigheid toe. Ik houd mijn ogen niet meer open en val gewoon op de bank in slaap totdat hubbie mij wakker maakte om te gaan slapen.....
We blijven, tegen beter weten in, hopen op een reactie van de kinderen terug... Geniet nog van je zondag!! Morgen begint alles weer :) Nou ja.. bijna alles.
BeantwoordenVerwijderen