Mijn oudste jongen die begeleid woont heeft iets heel naars meegemaakt op de woonplek waar hij woont . En dan merk je weer hoe kwetsbaar en niet weerbaar een kind met een beperking is. Het raakt mij enorm en ik vind het heel triest dan hij niemand in vertrouwen heeft kunnen nemen over wat er gebeurt is. Groepsleiding kwam er heel toevallig achter en heeft ons gelijk ingelicht. Op de woonplek zijn er maatregelingen genomen en oudste gaat heel snel de groep verlaten.
Over een week of 4 tot 6 zal hij een andere woonplekkrijgen.
Verder zal hij nu vaker hier zijn en hier eten in deze weken. Om hem meer veiligheid en rust te late ervaren. Gisterenavond was hij hier om even tot rust te komen en dat was hard nodig.
Verder heb ik een vervelend bericht van het werkfront. Mijn huidige contract mag niet verlengd worden en ik zal er enige tijd uitmoeten. Ik mag dan nog wel invalwerk blijven doen maar niet meer dan een paar uurtjes per week. Zucht......
verder zijn er problemen op het werk van hubbie. Iemand er op staande voet uit....stressssss. Dochterlief heeft nu chronisch vermoeidheidssyndroom en gaat naar de fysio. Zucht......,is er ook wat leuks deze week?
Ik zal hard moeten zoeken naar mijn dagelijkse 3 geluksmomentjes......
Deze week was het glas half leeg en dat is niets, maar dan ook niets voor mij!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten